Eklenme Tarihi : 11.02.2017
Okunma Sayısı : 1329Yorum Sayısı : 8
Etiketler
AdemEFİLOĞLU
AdemEFİLOĞLU
tarafından eklendi
11.02.2017
Günün Yazısı

Bu Yazı 12.02.2017 tarihinde
GÜNÜN YAZISI
olarak seçilmiştir.
Son Yazıları
Paylaş
SİTE BÖLÜMLERİ
Sesimde Titreyen Kelimeler Yakıyor Yüreğimi
Sesimde Titreyen Kelimeler Yakıyor Yüreğimi

Sonsuz kelimelerle isteseydim kısa bir cümlede öldürürdüm her şeyi. Uzun yollardan geldim. Karanlık,  soğuk, eksik… Hikâyemi tamamlamayan hayatın içinde nefessizim. Kimim ben? Ağlıyorum; Sesimde titreyen kelimeler yakıyor yüreğimi.  Bu çığlık kimin, kim bu içimde ki hıçkırıklara boğulan yetim diye soruyorum cevabı bile bile. Sahipsizliğimin ardına, kimsesizliğim kadar sığındığım ol diye merhamet dilendim ellerinden. Mutsuz siluetlerimi bir kenara bırakıp, tebessüme gark etmek istedim hikâyemi. Ben benim ihtimallerimden şikâyet eder gibi görünmeyeyim diye, ellerimle temizledim yüzümde biriken infialleri.

 

Eskileri hatırlıyorum, demiştim, dudaklarına en çok tebessüm yakışıyor diye. Nefesini tütsülediğimiz hayata açtık gözlerimizi. Karanlığı da sevdik, aydınlığı da. Şükrettik bizi sabaha kavuşturana. Suretinde eskiyen soluğumuzu, içten içten bıraktık cihana. Yarın var mıydı sevgili? Şarkıların içinden geçiyorken evren, hani saçlarına taç yaptığım çiçekler nerede, hani adresine uçurduğum güvercinlerin kanatlarındaki mektuplarım. Nerede o güzel sevgi serenatlarım. Hani önemimi bana hissettiren sevgin. Geldin ve hissettim //aşk// diye bir şey var. Öyle ki yok desem ne bu kalbimde ki çırpınışlar. Diyorum ya pespaye bir ömrün tekdüze giden yaşantısının içinde zavallı bedenim, mahrum...  Aslında kendime biçtiğim rolde hiçliğimin arasında bir yıldızın gözlerden kayboluşuydu varlığım. Evet, en çokta burada yanıldım. Ben hep inkâr etsem de, deryada bir zerre, cürümüm bir garip âdemoğlu kadardı işte. Görüyor musun? Siyah bulutlarla sıvadılar güneşimi, her yer karanlık, yarın yok sevgili…

 

Rüyalarıma izdihamı düşüyor gecelerimin. Umut neydi sevgili? Toprağa ekilen tohum. Her doğan güneşe yeniden şükran duymak. Yeni bir yarında umutları tazelemek, yeniden sulamak bütün çiçekleri, her hayal kırıklığında yeniden sarılmak hayata. Asla  pes etmemek mesela,  bizi sıkan, bizi boğan ne varsa inadına göğüs gererek, bir çiçeğin renklerinde tanımak değil mi hayatı? Düştüğümüz kuyuda Yusuf olup Züleyha’yı bulmak değil mi derdimiz? Anlıyor insan kaybolduğu anda sevginin ve aşkın değerini. Ellerimiz birbirine daha değmemişken  aşkın tertemiz saflarında, gözlerindir benim için hayata tutunmak. Nefesin har olup yakarken içimi elveda demek için daha çok erken. Yumak yumak olmuş sorunların içinde şarkılara dolanmış sevdamız, can çekişmede sevgili. Ölüm tam da kapımızın ardında.

 

Yok olmadan, lal olmuş kelimelerin içinde aradıkça kendimi, mesafeler yetişmiyor hasretimi dindirmeye. Şimdi ben iç sesimi dinliyor ve susuyorum. Susuşlarım vazgeçtiğimden değil, bil ki susuşlarımda bile büyük seviyorum seni. Biliyor musun aslında sessizliğim, seni anlatan en büyük hikâyem? Nedeni sen, sebebi sen, at, vur, parçala, dağıt istersen. Yüreğinin en ücra köşelerinde yüreğimin derin sırlarına nihavent vururken mısralar. Ya yakarsın, ya yıkarsın.  Beni anlarsın umarım, mutluluğu seninle istiyorum derken. Sahi mutluluk Ağustosta buz tutmaksa, ruhum Everest’e bir kardelen. 


Ama her bitiş yeni bir başlangıçtı umudu yaşatmak adına. Ve asla acımıyorum bana. Dudaklarımdan hüzün trenleri geçiyor ve aklımı inzivaya çekiyor gerçekler, raylara düşüyor gölgem, hazırım her şeyden vazgeçmeye… Etrafımı çevreleyen her tren düdüğünde biraz daha sessizlik istiyorum… Biraz müsaade, derinlerde bir yerlerdeyim, kendimi bulmalıyım…
Sessizlik…
Sessiz…

Ses…

 

Âdem Efiloğlu 

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Sesimde Titreyen Kelimeler Yakıyor Yüreğimi başlıklı yazı AdemEFİLOĞLU tarafından 11.02.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler AdemEFİLOĞLU sorumluluğundadır. AdemEFİLOĞLU hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.