Eklenme Tarihi : 14.09.2017
Okunma Sayısı : 483Yorum Sayısı : 16
Etiketler
Yazı Müziği
AdemEFİLOĞLU
AdemEFİLOĞLU
tarafından eklendi
14.09.2017
Günün Yazısı

Bu Yazı 15.09.2017 tarihinde
GÜNÜN YAZISI
olarak seçilmiştir.
Son Yazıları
Paylaş
SİTE BÖLÜMLERİ
Yorgun Gözlerimde Tahayyülü Zor Bir Tariftir Özlemin
Yorgun Gözlerimde Tahayyülü Zor Bir Tariftir Özlemin

Yorgun gözlerimde tahayyülü zor bir tariftir özlemin. Sanki bir ihtilal çığlığı en yüksek zirvelerden son sürat düşüyor eteklerine doğru. Tebessümlerim suretinde doğan güneş son vardiya işçilerin ellerinde nasırlaşıyor. Hercai bir menekşe ağlıyor köşe bucak. Özlemekle başlayan cümleler kurarken kalbimizin ince sıvılarında dolaştığını hatırlıyorum. Aynı anda parçalanıyor, bölünüyor, toplanıyor ve tekrar atmaya başlıyor yüreğim. Özlemek diyorum, herhalde insanı aynı anda onlarca ruh haline sokuyor, yaşamak zaten onca zorken…

 

Biliyor musun dile düşmeyen geceler, satırlara  dökülmeyen heceler vardır. Çok görme, bazen sessiz kalıp içimin ormanlarında ömürlük nefes çekişimi. Çok görme, gecenin en koyu anında uzayıp giden karanlığı aydınlatanın gözlerinin olduğunu. Çok görme, her yıldız kayışında senin için, belki ulaşılmaz ama yüzlerce dilek tutuşumu. Ben özlemin her halinde toprak kokan avuçlarımı defalarca yüzüme adarken, caddelerin, kaldırımların, gökyüzünün, bulutların ve hatta tüm tabiatın diliyle  seslendim Allah’a…

 

İçimde masum çocukların tebessümünü biriktire biriktire nihayetsiz bir ummana düşüyor yolumuz. Tebessümü  eksik etmiyorum yüzümden. Ummanda olsa biliyorum bir umut var daima  ucunda. Nasıl susuzluktan çatlamış topraklar kavrula kavrula bekliyorsa yağmuru, ben de bekliyorum özlemin her halinde yollarını. Hep derim zaten bilmez misin “ÖZLEMEK AĞIR BİR İMHİTANDIR” diye. Hem özlerken gökkuşağıyla konuşuyoruz, adını  fısıldıyorum saçlarına. Resmini her renk çiziyorum sabah akşam. Galiba ben seni özlerken de seviyorum…

 

Kim bilir, yüzyıllarca bir masal olarak anlatır seni kelimeler. Ben yolunda özlemle köklenip çoğaldıkça, sen sevdanın mirasının kutsanmış tecellisinde uyursun. Korkma, zeytin gözlü çocuklara tembihledim emanetimi. Emanetim sol yanında ismin ile çarparken inanmaya biat et özlemin ateşinde ısıttığımız vuslata. Bu yüzden her türlü serabı görmemelidir dudakların. Her türlü zorluğa azim ederken ayakların, her doğan güne yeniden “Merhaba” demeyi unutma…

 

Biliyor musun? Vuslatın yenilmez bir kahraman yapıyor bedenimi. Geçmişin izlerinde sorguladığımız seneleri  kıyasıya seviyorum. İçimize  sökün tutmuş vazgeçişlerin toprağına derin vuruyorum kazmayı. Bırak  kökleri kurusun canımızı acıtan ne varsa, bırak alıp gitsin başını bizden bela denen her hasıla, bırak ben özlemin canhıraş çığlığının içinde aşkına uzanan özgürlüğümü bir martının kanatlarında göndereyim sonsuzluğa.

 

Ah sevgilim,  her geçen günün vuslatının kıymetini nasıl büyüttüğünü bir bilsen. Bu yüzden aslıma  yazdığım adından vazgeçmem korkma…

 

Âdem Efiloğlu 

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Yorgun Gözlerimde Tahayyülü Zor Bir Tariftir Özlemin başlıklı yazı AdemEFİLOĞLU tarafından 14.09.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler AdemEFİLOĞLU sorumluluğundadır. AdemEFİLOĞLU hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.