Eklenme Tarihi : 12.06.2018
Okunma Sayısı : 189Yorum Sayısı : 4
Etiketler
Y. GÜLÜM
Y. GÜLÜM
tarafından eklendi
12.06.2018
Yıldızlı Yazı

Bu Yazı 13.06.2018 tarihinde
YILDIZLI YAZI
olarak seçilmiştir.
Son Yazıları
Paylaş
SİTE BÖLÜMLERİ
Ölümüne Sever Kimisi...
Ölümüne Sever Kimisi...




Öfkenin hacminde bir bulut takıldı

Kursağıma;

Kurduğum düşlerin çatısına,

Yuva yaptı patavatsız kuşları

Tanrı’nın:

Aslına uygun bir mizansende

Kayıtlı yine ve

İflah olmazken insanoğlu

Anladım ki kurda kuşa yem olmak/mış

İçimdeki Çarşamba pazarı korkularım.

 

Hadi dili damağı kurur ya insanın

Bir de lal olur kimyası doğanın

Ve çatısında nöbet tutar

Aklın kuytularına

Dolanır da dolanır

Bitmek bilmeyen bataryası

O engin ufkun tomurcuklarına dokunamaz

Ne Tanrı ne de ölü çocuklar:

Ölümü miras bilen

Kaptı kaçtı aşkların güzergâhında

Ölümüne sever kimisi.

Kimisi kurgular ömrü

Kimi havadan nem kapar

Ve bir öyle bir böyle

Döner de durur devran.

 

Papatya falından çıkıp da yola

Dolaylarına

Uğramayı unutan mutluluğa

Evren sunarken kara yazgıyı

Bir de süzülen damlalarken ihya eden varlığı

Yine çıkmadık candan ümit kesilmez;

Dalyaların hücumuna yenik düşer

İçimize kenetlenen düşler.

Zordur ahkâm kesmek kimine

Zorları bağlarsın tersten

Belki derdest olmuş aşkın da

Şah damarıdır

İçinden yükselen

O kuru sıkı öfke.

 

Evreni boykot ederken

Ekseninden kayıp düşen

İkircikli söylemlerden

Dahası da vardır ya…

Dağarcığına biriken söz öbekleri

Kanatlanır uçar pervasızca

Bir de öksesi ölümün

Bastıkça hayat denen pınara:

Heyuladır armağan,

Dünden yarına uzanan

Yarınlardan ırak dün mizaçlı denklemlerde

Aksayan iç sesinde.

 

Nalına mıhına dokunur birikintisi özlemin

Nefesle nefsin mücadelesi belki de

İki ayaklı düşmanın çetelesine yığdığın

Kırık plaklardır yine şakıyan

Aklarken ömrünü günbegün

Iskartaya çıkar

Mimarı ömrün

İnmese de sekize

Çıkmışsa adın dokuzdan öte

Hatta yol almış

Hangi kıyımsa

Reşit olmasını beklersin sakilce

Sessizliğin metazori gülümsemesinde.

 

Şarkılardan da medet ummazsın

Şaibeli hayatın kınına soktuğun

Dokunaklı surelerin

İhya ettiği ömürde

Ömürlük bildiğin sevdalarındır aslında

Hayattan kopan

Varlığına duyduğun isyan:

Kâh tetikleyen hüznü

Kâh kalburüstü ölümünü dilediğin

İçindeki asırlık çınarların

Bir tutam umut uğruna

Tükenmeyi bilmez

Kanatlarında şakıyan neşe benzeri iklimlerin.

 

 


Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Ölümüne Sever Kimisi... başlıklı yazı Y. GÜLÜM tarafından 12.06.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler Y. GÜLÜM sorumluluğundadır. Y. GÜLÜM hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.