Eklenme Tarihi : 15.09.2020
Okunma Sayısı : 201Yorum Sayısı : 16
Etiketler
Gökdeniz
Gökdeniz
tarafından eklendi
15.09.2020
Günün Yazısı

Bu Yazı 16.09.2020 tarihinde
GÜNÜN YAZISI
olarak seçilmiştir.
Son Yazıları
Paylaş
SİTE BÖLÜMLERİ
Plakaya Düşmek
Plakaya Düşmek

PLAKAYA DÜŞMEK

    Doğumla birlikte kum saati işlemeye başlıyor. Fakat saatin üst bölgesinde ne kadar kum var
kimse bilmiyor. Aşağıda biriken hayattan, anılardan, acılardan, mutluluklardan ise 
hepimiz haberdarız. O kısım geçmiş zaman zira.
    Günbegün üzerine üzerine yığılıyor hayatın getirdiği binbirçeşit yaşanmışlık. 
Mutluluklar aşağıda sivri bir küme oluşturduğunda, üzerine dökülen sıkıntılar, üzüntüler
kayıp kenarlara yuvarlanıyorlar. Üzüntüler ve mutsuzluklar ortada öbeklenmiş ve tümsek olmuşsa,
mutluluklar tepede tutunamayıp kenarlardan eteklere  sürükleniyor. Örtemiyor mutsuzluk tümseklerini
    Ama her halukarda zaman akıp gidiyor.
    Ne kadar kaldığını bilmediğimiz bir zaman hızla üst bölmeden üzerimize üzerimize geliyor. Genç yaşlarda
 çoğu zaman bunun farkına varamıyoruz. Hatta ilk başlarda  daha hızlı akmasını bile istiyoruz.
    Ortaokuldayken, lisenin ilk yıllarında öyleydim ben de;
     -Gelsenize,  hadi gelsenize, hadi daha çabuk.
    Daha sakallarım bıyıklarım çıkacak. Ulan sınıftaki çocukların saatleri daha mı hızlı akıyor  ne sanki. 
Aynı yaştayız ama koca adam gibi herifler.  Kızlar, onlarla sinemaya gidiyorlar ama 
bizden sadece ders  notlarını istiyorlar. 
     Bazen kum saatinin boğazını sıkasım geliyordu bu nedenle. "Salak olma " diyordum kendime çok geçmeden,
 "Boğazını sıkarsan daha geç akar zaman." 

    Askerdeyken de saymaya meraklıydık zamanı, geçen günleri. İlk başlarda  14 ay kaldı 12 ay kaldı. Zaman içinde ,iyice azalırdı kalan süre. O zamanlar torun sayılıyorduk tertipler arasında. 2 kuşak öncesi ise plakaya düşmüştü.

Plakaya düşmek ?

Bizim zamanımızda 67 il vardı. Hepsini ezbere bilirdim. Plaka numarasından hangi il olduğunu da şak diye söylerdim.
Nasıl imrenerek bakardım;
  - Oğlum yarın plakaya düşüyorum. Zonguldak.
     diyen yılışık üst devrelere.
   Her gün geriye sayarak, Van, Yozgat.... İçel, İstanbul.  Vay bee  34 günü kalmış. Günü geldi biz de Adanaya vardık teskeremizi aldık şükür.
   Ama kum saati hala işliyordu.
   Rampayı çıkmış, düze varmış gibi. hani az ilerde inişe geçecek sanki. Erzurum 25,  Üniversiteyi bitirdim. 35 İzmir,Dante gibi ortasındayız ömrün. 45 Manisa, emekliliğe az kaldı. 60 Tokat baba memleketi.
   Ahha, 67 Zonguldağa ne kaldı ki?
   Nasıl yani?
   Kum saati yavaşlamayacak mı? Hani üst bölmede kum azalınca aşağı doğru akan ağırlık basıncı azalacak,
akış yavaşlayacaktı teorik olarak?  Gerçi son yıllarda yeni İl yapılan içelerimiz de oldu Allahtan. 81 e kadar yolu var. 
    Kum yetecek mi acaba?
    Plakaya düşmekten daha kötüymüş bu plakaya çıkmak. Plakalar bitince ne olacak?
    Asker dönüşü hayat yeni başlıyordu ve Adıyaman, Adana sayarken çok mutluyduk.
   Şimdi niye hüzünlüyüm ki?

   Arkadaşlar..!   Misak-ı milli çok önemli.  Bizden haksız yere koparılan topraklar içimizde hala derin bir sızı olarak duruyor.  500 sene hükmettiğimiz topraklardaki ata yadigarları ya?
   Hangimizin burnunun direğini sızlatmıyor.
   82 Musul, 83 Kerkük, 84 Selanik, 85  Üsküp...

   Allah ,Allah, Allah..!
   Neeslin dedeen, ceeddin baban....
   Tutmayın bizi.

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Plakaya Düşmek başlıklı yazı Gökdeniz tarafından 15.09.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler Gökdeniz sorumluluğundadır. Gökdeniz hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.