Eklenme Tarihi : 11.10.2010
Okunma Sayısı : 8328
Yorum Sayısı : 57
Etiketler
Ülkü AHISKA
Ülkü AHISKA
tarafından eklendi
Normal Üye
Paylaş
Son Yazıları
Site İstatistikleri
15.08.2011 : Ramazan Efiloğlu vefat etti

15.08.2012 : Müşfik Kenter hayatını kaybetti

İçimde Kopan Fırtına
İçimde Kopan Fırtına

 

Bu günlerde denizde,kıyametler kopuyor.

    Gökyüzü çok kasvetli,bulutlarla kaplanmış.

Balıkçı  tekneleri, yönlerinden  sapıyor.   

       Yoğunlaşan  yağmurlar,üstümüzde toplanmış.

 

Yaman esti fırtına,hüzünler dibe vurdu.  

Kanadı kırık martı,yüzüme bakıp durdu.

        Gönlümde büyük aşkın,yıkılmayan tahtkurdu.
Gizemli duygular ,sol yanımda toplanmış

 

Kabaran dalgaları, heyecanla izlerim.    
Neler geçer içimden belli etmez gizlerim.
        Hayal kurar şu gönlüm, hep yolunu gözlerim.
 Vuslat için gelenler,kıyılarda toplanmış.
 
Bulutlar arasında belirdi mağrur yüzün,
 Bu gün seni yadettim,özledim iki gözüm.
   Saatlerce beklettin,gerçek değilmiş sözün.
        Sanki inen yağmurlar,gözyaşımla toplanmış.

 

Ne varsa  sürükledi,,dalgaların devleri. 

Sevgi ile kuruldu, nice gönül evleri.      

 Harlı yaktın ateşi,sönmüyor alevleri.     

        Rüzgarın uğultusu,kalp sesimde toplanmış.  

 

 Yok oldu hayallerim,şu koskoca deryada.

 Kimse kulak vermiyor, içimdeki feryada.

 Belki mutlu oluruz,gerçek olan dünyada.

         Yağmayan umutlarım,gökyüzünde toplanmış. 

 

Ülkü Ahıska

11.Ekim.2010

Fondaki resim kendi çalışmam 

EDİTÖR Tarafından Şiire Yapılan Yorum ( 10.10.2013 )
Ülkü hanımın bu güzel şiiri 14’lü hece ölçüsüne göre yazılmış ve her mısra sonu uyaklarla zenginleştirilmiş…Şiir kritiği belki şiiri çok yönden analiz yapmayı gerektirir.Ancak edebi sanatlar konusunda kendimi yeterli görmediğimden affınıza sığınarak şiiri edebi yapısından ziyade duygusal anlamda analiz etmeye çalışacağım..

Şiirde duygu şiir yazıldıktan sonra okuyucuya aittir.Şiir yayımlanana kadar şairin daha sonrasında okuyucunundur.Okuyan her kişinin ruhunda farklı yansımalar bırakabilir.Bu yüzden analiz yaparken elbette ki ilk gördüğüm kendi bakış açım olacaktır..Dilerim ki Ülkü Hanımla bu sırada ortak noktalarda buluşmuş olalım..O zaman yaptığım işten kendime artılar çıkarma şansım olacaktır…

Gelelim şiir içerisinde Ülkü Hanımla beraber çıkacağımız duygusal anlamda ki seyahate..


Bu günlerde denizde, kıyametler kopuyor.
Gökyüzü çok kasvetli, bulutlarla kaplanmış.
Balıkçı tekneleri, yönlerinden sapıyor.
Yoğunlaşan yağmurlar, üstümüzde toplanmış…

Bugün içimde biriktirdiğim sıkıntılarla uyandım uykumdan.Yaşadığım mekan dört duvar üstüme üstüme geldi.Bu sıkıntı ile kendimi dışarı attım.Sanki dışarıdaki hayat da benim sıkıntımla beraber ortak bir nokta da buluşmuş. Son zamanlar da ne zaman sahile insem denizde o çılgın dalgalar var.. Denizin o berrak mavisi yok artık, deniz koca bir canavara dönmüş öfkeli dalgalarla karaya vuruyor kendini..Gökyüzüne kaldırıyorum başımı bulutlar alabildiğine iç sıkıcı.O beyaz pamuk yataklardan eser yok..Balıkçı tekneleri nasibini aramak niyetiyle çıktıkları yoldan canlarını kurtarma telaşı ile yön tutturma derdine düşmüşler..İri iri damlalarla sağanak bir yağmur geçiyor o anda üzerimizden….



Yaman esti fırtına, hüzünler dibe vurdu.
Kanadı kırık martı, yüzüme bakıp durdu.
Aşkın benim içimde, yıkılmayan taht kurdu.
Gizemli duygular, sol yanımda toplanmış


Fırtınayla karışık sağanak yağmuru içimdeki hüzünlerle birlikte izlerken,hüzünlerin ağırlığı ile kendimi düş dünyamın en alt noktalarında hissettim..Sanki bir daha güneş açmayacak bir daha düşlerim bana yoldaşlık etmeyecek gibi..Benim gibi umutsuzluk içerisindeki kanadı kırık bir martı, yüzüme bakarken ben ondan, o benden daha çaresiz bakışlara sahiptik..
Seni düşündüm aşkımızı… Aslında nasıl bir duygu ile bu aşka tutulmuştum..Aşkın tahtına oturmuştuk sen kralı, ben kraliçesi..Yıkılmazdı, yıkılamazdı…Aşkımız bir gün yalan olamazdı..Bir an döndüm baktım sol yanıma, koca bir boşluk ve o boşluğu dolduran bin bir türlü duygular çelişkiler hüzünler…


Kabaran dalgaları, heyecanla izlerim.
Neler geçer içimden belli etmez gizlerim.
Pır pır eder yüreğim, yolda kalır gözlerim.
Vuslata için gelenler, kıyılarda toplanmış.

Dalgalar kabardıkça içimde bir hüzün denizi ile beraber ayrılığın verdiği sızı da depreşir.Belli etmek istemem kimselere sol yanımın sensiz devasa boşluğunu. Gizlerim acımı kendimce..Yüreğimde bir heyecan, bir telaş…Ufka takılır gözlerim, yollarına bakarım sen gelecek misin diye?.
Benim gibi sevdiğini bekleyen insanlar var. Etrafta toplanmış insanların hasretini çektiği yollarını beklediği hep birileri var. Deniz kıyısı vuslat umudu bekleyen, acımasız dalgalardan bir muştu uman insanlarla dolmuş..

Bulutlar arasında belirdi mağrur yüzün,
Bu gün seni yad ettim, özledim iki gözüm.
Saatlerce beklettin, gerçek değilmiş sözün.
Sanki inen yağmurlar, gözyaşımla toplanmış.

Yoktun bekledim gelmedin..Özlem biriken gözlerimi gökyüzüne çevirdiğimde bulutlar arasında beliren yüzünü gördüm.Gurur barındıran birazda insanlara tepeden bakan kendine olan olağanüstü güvenile bakıyordun bana…Belki aşkımın çaresizliği senin yüzünde kibre dönüşmüştü..Özlemiştim, gönülden andım seni..Geleceğim demiştin, söz vermiştin… Saatlerce bekledim o kıyıda seni.Ama gelmedin verdiğin sözü tutmadın..Özlemlerime mi ağladım, aldanmışlığıma mı,yoksa hepsine mi ? Ben de bilmiyorum. Bildiğim tek şey gökler mi, daha çok ağladı yoksa ben mi kaderime? Bilemedim, sahile düşen her damla yürek yağmurlarımdan kopmuş gibiydi..

Ne varsa sürükledi,,dalgaların devleri.
Sevgi ile kuruldu, nice gönül evleri.
Harlı yaktın ateşi, sönmüyor alevleri.
Rüzgârın uğultusu, kalp sesimde toplanmış..

Dev dalgalar önüne gelen ne varsa kıyıda sürükleyip alıp götürdü, beraberinde benim aşka dair düşlerimi de…
Düşündüm ne emeklerle kuruluyordu gönül evleri, ne dilekler, ne umutlarla besleniyordu yürek çiçekleri..sevgi ile büyütülüyordu aşk…Tıpkı benim seni sana dair aşkımızı büyüttüğüm gibi…Öyle bir ateşle yaktın ki gönlümdeki ateşi; o gün, bugün yanıyorum…Ne vuslatla ateşime çare oldun, ne de kalbimi bana geri verdin. Varlığın ayrı ateş, yokluğun ayrı bir ateş… Seninle beraberliğim yangındı..Meğerse ateşe tutulmuşum ben…Rüzgârın o korkunç narası yüreğimin feryadına ortak artık…


Yok oldu hayallerim, şu koskoca deryada.
Kimse kulak vermiyor, içimdeki feryada.
Belki mutlu oluruz, gerçek olan dünyada.
Yağmayan umutlarım, gökyüzünde toplanmış.

Önümde uzayıp giden öfkeli derya, dalgaların sürüklediği ise seninle kuracağım geleceğin hayalleri…İçimde kopan sessiz çığlıklarla, kimseler duymuyor beni..Derdime çare bulamıyorum kimseler anlayamıyor beni…

Mutluluk şu an öyle uzak ki bana.. Bir gün belki mutluluğu yakalama şansımız olur mu bu yalan dünyada hiç umudum yok, aşktan, sevgiden senden yana..
Bu dünyada ömür öyle ya da böyle yaşanıp bir şekilde biter gider.Dilerim gerçek dünyaya göçtüğümüzde mutluluğu yaşama şansımız olur...Bana yarenlik etmeyen yaşamadığım tüm umutlarım göklerde toplanmış bekliyor...Gerçek dünyaya göçtüğümüz zaman benimle beraber umutlarımda gelip yaşamadığım mutlulukları bana verir diye umutlanıyorum…

Ülkü Hanımın bu güzel şiirini haddim olmayarak kritik yapmaya çalıştım..Dilerim yazarla duygusal anlamda ortak noktalarda buluşmuşuzdur..Şaireye bundan sonraki yaşamında başarılar sağlıklı mutlu günler dilerken, siz şiir dostlarıma gönülden sevgiler saygılar





Perihan TUNÇOK KILIÇ
ESMİZE
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( İçimde Kopan Fırtına başlıklı yazı Ülkü AHISKA tarafından 11.10.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir. diyarbakır nakliyat
Marmara Yurtdışı Eğitim Danışmanlığı