Eklenme Tarihi : 12.03.2018
Okunma Sayısı : 391
Yorum Sayısı : 3
Etiketler
ipcierdoğan
ipcierdoğan
tarafından eklendi
Normal Üye
Paylaş
Özellik
Günün Yazısı

Bu Yazı 13.03.2018 tarihinde
GÜNÜN YAZISI
olarak seçilmiştir.
Son Yazıları
Site İstatistikleri
Zehni Askerde Güreşçi

 

                ZEHNİ ASKERDE GÜREŞÇİ !

 

-Etem askerlik vakti gelince diğer tertipleriyle beraber Daşlıgedikten aşarken anasının arkasından gözyaşıyla karışık bir testi su döktüğünün farkında bile değildi.


-Acemi birliğine vardıklarında kendisiyle yola çıkan onca tertibinden sadece altısıyla aynı bölüğe düşmüşlerdi. Burada altı ay süren talimden sonra dağıtıma gittiğinde yanında sadece arkadaşı Zehniyle kalmışlardı. Çok arkadaştan aza düşmek, vardıkları usta birliğinde acemilik çekmek, bir de bunun yanında memleket hasreti bayağı iki arkadaşı çok etkilese de üç dört ay gibi geçen süre içerisinde oraya az buçuk alışmışlar, yeni yeni arkadaşlar edinmeye başlamışlardı.


-Kendilerinden birkaç devre önce askere gelen boynu kilise direği gibi kalın, orta boylu, iri kıyım, kol ve bacakları kalın ve kuvvetli birisi tatil günlerinde ortaya çıkıyor “var mı içinizde benle güreş tutacak” diye etrafına hava atıyordu.


-Bazen soyunup kısbet giyiniyor, tedariklediği zeytinyağı ile kendisini yağlıyor, güreşecek kimseyi bulamazsa kendi kendine peşrev çekiyor, ellerini birbirine vurarak perdah yapıyor, ondan sonra da ortaya koyduğu sandalye ile güreşe başlıyordu.


-Sandalyeye sanki bir güreşçiymiş gibi kemane çekiyor, elense vuruyor, bazen tek bazen çift dalıp onu altına alıyor, sonra kündelemeye geçiyor, bazen ondan kılçık yemiş gibi yaparak altına yatıyor derken aradan geçen zaman içerisinde kan ten içerisinde kalırken sözde sandalyeyi yenmiş oluyordu. Sonra da “Ben niye ona dış ya da iç kazık vurmadım, tırpan atmadım, niye kündeye getirip sırtını yere vurmadan, yıldızları saydırmadan niye hemen yendim” diye kendi kendine sitem de bulunuyordu.


-Merak edip soranlara adının Hasbekli Bekir, aslen Yozgat’ın Hasbek köyünden olduğunu, dedesinin İstanbulda padişah huzurunda Aliço ile güreş tutuğunu anlatıyordu.


-Ben burada bir parantez açmak istiyorum. (Osmanlı Padişahlarından Sultan Abdulaziz hem güreş meraklısı hem de iyi bir pehlivandı. Sarayında pehlivanlar için yer ayırtmış, yurdun dört bir yanından toparladığı pehlivanları orada barındırmış; İstanbul’un önde gelen tacirlerine. Yabancı elçilere, paşalara huzurunda güreşler tertip ettirmiştir.


Saraya o yıllarda Osmanlı hudutları içerisinde bulunan Deli Orman’dan Aliço adında bir pehlivan gelerek yenmedik bir pehlivan bırakmaz zamanla sarayın baş pehlivanı olur.


-Rakiplerine karşı gaddar ve acımasız bir yapıya sahip oluşundan dolayı Sultan Abdulaziz Aliço’ya içten içe kızmakta, onu yenecek bir pehlivanı haber saldığı vilayetlerde gizliden gizliye araştırtmaktaydı. Karşısına çıkıp Aliço’yla kendisi güreş tutsa bu devletin teamüllerine uygun değildi. Nihayet beklediği haber Sivastan geldi. Görevlendirdiği kişi gizlice Sivasa vardıktan sonra ilin Valisiyle beraber uzun süren bir yolculuktan sonra …..köyüne ulaşırlar. Köye vardıkların da amelelikle geçinen ….. pehlivanın kağnı tekerlerinden birisi kırılan bir çiftçinin ücret karşılığı yardımına gittiğini öğrenirler.


-Biraz bekledikten sonra üzeri buğday çuvalları yüklü kağnıyı öküzler çekerken kırık tekerin boşta kalan mazısı da …..pehlivanın elleri arasındadiğer tekerle dengeyi sağlamaktadır. Bu gibi durumlara köylüler alışkın oldukları için üzerinde pek durmasalarda iki adam gördükleri manzara karşısında adeta şok olmuşlardı.


-İri yarı, uzun boylu, babayiğit pehlivan saray baş pehlivanı Aliço’ya teslim edildiğinde Aliço birden her şeyi anlar. Aradan geçen zaman içerisinde onun her hareketini gizliden gizliye takip eder. Günün birinde onun “Dibek taşı” denilen pehlivanların antrenman yaptığı o koca taşı yerinden sanki bir pamuk çuvalıymış gibi kaldırıp taşıması Aliço’nun gözünü korkutur. Rivayete göre Aliço’nun ayarladığı aşçı vazifesini tam yapar, yemeğe koyduğu zehir Sivaslı pehlivanın Aliço‘yla güreşmeden sonunu getirir.)..Zamanında Tercüman gazetesinde yayınlanan Murat Sertoğlunun yazdığı güreş tefrikalarını gazete kapanıncaya kadar okudum ,bu güreşçinin adını şimdi hatırlayamıyorum internette çok araştırdım bulamadım .


Biz tekrar öykümüze kaldığı yerden devam edelim. Eğitimin olmadığı günün birinde Hasbekli Bekir ortaya çıkıp güreşecek birisini bulamayınca yine sandalyeyle güreşe başlayıp kendisini oyalarken Etem Zehriyi gaza getirmeye çalışarak “şöyle kuvvetlisin, adamdan daha uzun boylusun “diye pohpohlayıp duruyordu. Zehni uzun boylu, sırım gibi, zayıf ama kuvvetli bir delikanlı olmasına rağmen köyünde yapılan hiçbir güreşe katılmamıştı. Zehni bir yandan adamı süzüyor, süzdükçe de onu gözüne kestirmesi daha ağır basıyordu. Fakat kendisinde güreşe çıkacak cesareti bulamıyordu.


-Sandalyeyle güreşmekten usanan Hasbekli Bekir bundan usanmış olacak ki onu bir tafra fırlatırken “yok mu içinizde bir babayiğit? Siz iki Kırşehirli; bu kadar yüreksiz misiniz” diyerek onlara çıkıştı. “Var elbette hemşerim” diyen Etem parmağı ile Zehniyi ona işaret ederken aynı anda Zehniyi itelediği gibi adamın kucağına teslim etti. “ Al sana köyümüzün pehlivanı” dedi. Adam Zehniye önce perdah çekmeyi, sonra peşrev faslını, sonra da elense vurmayı usulen tarif ettikten sonra güreş başlamış oldu. Bekir işi mahsustan ağır alıyor, kendisini zebun (zavallı) göstererek rakibine açık üstüne açık veriyordu. Bundan cesaret alan Zehni adamın üstüne üstüne gidiyor, bazen onu altına alıyorsa da adam bir yolunu bulup hemen ayağa fırlıyordu.


-Güreş başlayalı nerede ise bir saat olmasına rağmen  Zehni adama yenilmemiş, bundan da gurur duyarak keyf almaya başlamıştı. İştima saatinin yaklaştığını hisseden Hasbekli Zehniyi altına aldıktan sonra bir eli ve iki ayağıyla onu zaptederken diğer eliyle de hiç  ara vermeden kuvvetlice kemane üstüne kemane çekiyordu. Bu fasılın on dakika devam ettiği süre zarfında Zehninin sanki ilikleri boşalmış, eli-ayağı hareket edemez olmuş, adeta boş bir çuvala dönmüştü. Bekir güreşi kesip Zehniyi serbest bıraktıktan sonra onun ayağa kalkmasına müsaade etti. Az sonra “haydi bire pehlivan maşallah” diye nara atarak çift dalmasıyla Zehniyi önce havaya kaldırıp sonra hızlıca sırtını yere vurduğunda iştima düdüğü çalmıştı bile.


-Adam galibiyet temasını çakarken Etem yerde yatan Zehniyi ayağa kaldırmaya çalıştığında onun “ağzıma s….tın Etem, gayri iflah olmam dürzü, sen beni ne zaman güreşirken gördün…” diyen sesi kulağına aksediyordu…


 

++++++++++++++++++++++++++++++
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Zehni Askerde Güreşçi başlıklı yazı ipcierdoğan tarafından 12.03.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir. diyarbakır nakliyat
Marmara Yurtdışı Eğitim Danışmanlığı