Eklenme Tarihi : 16.05.2018
Okunma Sayısı : 155
Yorum Sayısı : 2
Etiketler
Damlalar...
Damlalar...
tarafından eklendi
Normal Üye
Paylaş
Son Yazıları
Site İstatistikleri
22.07.1961 : Kuzey Irak'tan 1500 Türkmen Türkiye'ye sığındı.

22.07.1948 : 16 yaşından küçük çocukların ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılması yasaklandı.

22.07.1949 : Türkiye'nin ilk ampul fabrikasının temeli İstanbul atıldı.

22.07.1956 : Akis dergisinin son sayısı toplatıldı.

22.07.1981 : Mehmet Ali Ağca Roma'da ömür boyu hapse mahkum edildi.

22.07.1974 : Türkiye Birleşmiş Milletler'in Kıbrıs için yaptığı ateşkes çağrısını kabul etti.

22.07.1967 : Adapazarı'nda Richter ölçeğine göre 7,5 şiddetinde deprem oldu. Deprem tüm Marmara, Ege ve İç Anadolu'da da hissedildi. 89 kişi öldü, 400'ü aşkın kişi yaralandı, 795 ev tamamen, 2220 ev kısmen yıkıldı.

Elbet bir gün sonu gelecekti,

Bu masalsı güzel rüyanın.

Elbet bir gün dökülecekti,

Seni her düşündüğümde, kirpiklerimin ucunda,

Zar zor tutmaya çalıştığım gözyaşlarım.

Ve bir gün gelip, yaşanacaktı nasıl olsa,

Sende korkuyla beklediğim, o kırgınlıklarım.

Garip bir suçluluk duygusuyla,

Kendimden bile utanacaktım.

Sanki bir suç işlemişim gibi,

Herkesten ve her şeyden kaçacaktım.

Ne varlığına sevinebilirim artık,

Ne seni çok özledim diyebilirim.

Yok… Yok… Sen üzülme,

Bu sefer giden bendim habersizce,

Sen kal … Kal öylece,

Artık adımın esamemin okunmayacağı o yerlerde.

Belki söylemek istediğim,

Senin gibi yüreğime bir türlü sığmayan,

Kocaman sözlerim vardı.

Ama bil ki söylemek isterken susmaktı en ağır olanı,

Belki her şey yarım, her şey yalandı.

Vaha da sendin, kâbus da.

Olanda sendin, 

Şimdi olmayan da,

Evsiz bir garip gibi, dolaşıp duruyorum başıboş sokaklarda.

Senden bir hatıra var sanki,

Her nereye baksam, çıkıyorsun karşıma.

Nasıl bir sızı bu,

Hem yara, hem tuzu bir arada.

Üzülme… Nasıl olsa zamanla geçer dediler,

Ama geçmedi, geçmiyor…

Artık senli yalanlar bile, inan hiç fayda etmiyor

  

Nasıl tutabildim içimdekileri bunca zaman,

Bazen kendimden bile korkuyordum,

Dilim dümenini kıracak yüreğime doğru,

Ortaya saçılacak diye sana hissettiklerim bir an.

Yalan… Yalan… Yalan…

Bu yalnızlıkta,

Bu her yanımı kaplayan sensizlikte, beni sende tutan.

Küçük tatlı bir yalan,

Uyanma vakti geldi yüreğim,

Haydi kalk, haydi uyan,

Bak mevsimler değişmiş,

Hazan vaktidir başlayan,

Sarıp sarmalamak gerek şimdi,

Bu aşk ayazında üşüyen kalbimi.

Duyuyor musun ey yar,

Sensizliğe mahkûm etme beni,

Birde sen,

Birde sen, bırakıp gitme beni.

 

https://www.youtube.com/watch?v=ADvBjX5AXLc

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Yalan başlıklı yazı Damlalar... tarafından 16.05.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir. diyarbakır nakliyat
Marmara Yurtdışı Eğitim Danışmanlığı