Eklenme Tarihi : 13.09.2018
Okunma Sayısı : 87
Yorum Sayısı : 0
Etiketler
E.Kirişçi
E.Kirişçi
tarafından eklendi
Normal Üye
Paylaş
Son Yazıları
Site İstatistikleri
Tıpkısının Aynısı
Tıpkısının Aynısı

Spor giyimli kadın bahçeyi geçerek müstakil, villa tipi evin kapısında dikildi. Kapının aslan başlı tokmağını tutup arka arkaya vurdu. Kapıyı aşağı yukarı aynı yaşlarda başka bir kadın açtı. Sevinçle sarıldılar. “Serap!” “Sinem! Bunca zaman… Değişmemişsin.” Ufak bir çocuk eşiğe çıkıp kadının eteğini çekti. Kadınlar çocuğa baktılar. Çocuk biberonunu gösterdi. “Ma-ma!” Misafir kadın eğilip çocuğu kucağına aldı. Gözlerinde tuhaf bir hayret vardı. Çocuğun saçlarında parmaklarını gezdirip yanaklarını sıktı. “Çok gerçekçi.” Mutlulukla ev sahibi kadına baktı. “Konuşturmayı da başarmışsın.” Diğeri gülümseyerek “Senin ki aşağıda.”

 

Yönetim kurulu salonunda gergin toplantı devam ediyordu. Sinemle Seraba öfkeli bakışlar çevrilmişti. Sinem soğuk bir tavırla “Daha ne kadar tekrarlatacaksınız. Projeden uzaklaşmam gerekli. Sinirlerim altüst oldu.” Masanın başında oturan bakışları karanlık adam ellerini masaya koydu. Gözlerini kırpmadan Sineme baktı. “Yapay zekâydı robottu bu işlere epey yüklü yatırım yaptık. Başına da sizi getirdik.” Sinem ayağa kalktı. Kafese alışmamış aslan kadar huzursuz, bakışları endişe dolu “Hem düğünüm…” yanında oturan Seraba başını çevirdi. “Bir şeyler söyle, ben… Dayanamıyorum.” Serap ayakta kasılıp kalan Sinemin elini tutup oturttu. “Sinem hanım toparlanana kadar uzaklaşabilir. İrtibatı koparmayız.” 

 

 

Çeşit çeşit insan benzeri robotların imal edildiği laboratuvarda mesai sona ermiş, arka tarafta oda kapısından sızan ışık robotların gölgesini duvarlara düşürmüştü. Sinemle Serap karşılıklı sandalyelere oturmuş konuşuyorlardı. Serabın keyfi yerinde sandalyesine yaslanmıştı. “Sinemciğim, gerilme bu kadar. Elbet konuştururuz.” Sinem’in saçı başı dağılmış, tükenmiş bir halde dirseklerini dizlerine dayamış yere doğru başını sarkıtmıştı. Doğruldu. “Başım sanki çatlayacak.” Ayaklandı. Hemen arkasında üzerinde bir çocuk büyüklüğünde robotun oturduğu masaya döndü. Sandalyesini hızlı bir hareketle altına çekti. Robotun yanındaki klavyeye uzanıp yazmaya koyuldu. İşi bittiğinde geri çekilip kollarını kovuşturdu. “Konuş!” Robot yankılı sesle “Ne söylememi istersiniz?” Sinem’in sesi sertleşti. “Ne istersen!” Robot tekrarladı. “Ne söylememi isterseniz?” Sinem öfkeyle kalkınca arkasından Serap sokuldu. “Sakin, sakin!” Sinem robotu omuzlarından sarsıp yere yuvarladı. “Konuşşş!” Serap Sinemi belinden kavrayıp uzaklaştırmaya çalışıyor, Sinem robotu tekmeliyordu. Serap kapıya doğru seslendi. “Güvenlikkk!” Arası geçmeden iki güvenlikçi koşarak içeri girdi.

 

Araba yavaşlayıp fabrikanın önünde durdu. Şoför koltuğunda oturan adam sinirli sinirli etrafına bakıyordu. Hemen yanında Sinem gergindi. Radyoyu kapattı. “Bir şey söylemeyecek misin?” “Sinem, düğünü ertelemenden bıktım usandım.” Direksiyon simidine yumruk atınca Sinem'in yüreği hopladı. “Varsa yoksa şu robot.” Sinem şoka girmiş gözleri dolu arabadan inip kapıyı çarptı. Adam arkasından seslendi. “Sinem, çok üzgünüm!”
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Tıpkısının Aynısı başlıklı yazı E.Kirişçi tarafından 13.09.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir. diyarbakır nakliyat
Marmara Yurtdışı Eğitim Danışmanlığı