Eklenme Tarihi : 12.12.2018
Okunma Sayısı : 447
Yorum Sayısı : 6
Etiketler
silgisizCE
silgisizCE
tarafından eklendi
Normal Üye
Paylaş
Son Yazıları
Site İstatistikleri
18.09.1790 : Yergöğü Mütarekesi. 1787’de başlayan Osmanlı-Rus savaşları sırasında Avusturya ile Yergöğü’de yapılan savaşta Avusturya’nın yenilmesiyle sonuçlanmıştır.

18.09.1851 : Amerikan gazetesi New York Times yayımlanmaya başlandı.

18.09.1948 : Pakistan'ın Kurucusu Muhammed Ali Cinnah öldü.

18.09.1993 : Hamza Yerlikaya Dünya Grekoromen Güreş Şampiyonası'nda 26 yıl aradan sonra Türkiye'ye altın madalya kazandırdı.

Asudenin Cevabı....arkası Yarın Mektuplar

 

 

sevgili mektup sahibi

Ben Asude hanımın kızı Elvan....şu anda annemin  isteğini en azından o hala nefes alırken yerine getirdiğim için üzerimden büyük bir yük kalktığını bilmenizi isterim... sizi tanımıyorum  belkide tanıyorum  siz de  beni tanıyorsunuz ... ama annemin isteği üzerine ve ona verdiğim söz doğrultusunda  kim olduğunuzu  öğrenmek gibi bir niyetim yok... babamı kaybettiğim de ben henüz  üç yaşındaydım..babamı pek hatırlamıyorum dersem doğru olur... bir süre sonra abim ve ablamda evlenip başka şehirlere taşındıklarında yanlarına  annemle beni de almak istemişlerdi. Ama annem bunu hiç bir zaman istemedi  ve annemle birlikte burada kaldık .. şimdi niye gitmek buraları neden bırakmak istemediğini daha iyi anlıyor gibiyim.....ben ve annem  uzun zaman     hayatı paylaştık bir birimize dost, arkadaş , sırdaş olduk... ama annem  sizden bana hiç bahsetmedi ..arada gözleri dolar  boş boş camdan bakar gözlerinde akan yaşı da göstermeden silmeye çalışırdı.

Bundan beş sene önce  annem rahatsızlanıp   doktora götürdüğümde  alzaymır  başlangıcı demişlerdi...    bununla çok mücadele ettik ama durdurmayı da başaramadık... bir süre sonra  annemin unutkanlıkları artmaya başladı... ve bir gün beni yanına oturttu.. söylemek istediği bir şey vardı ama bir türlü bunu kelimelere dökemiyor du... başta  bunun sebebinin  hastalık olduğunu düşündüm  ama daha sonra   utandığını bunu benden istemenin  utancıyla kıvrandığını fark ettim... o benim bir tanemdi  o beni hayatım boyunca  yirmi üç sene boyunca hiç kırmamış üzmemiş bana hem anne hem baba olmuştu ... ellerinden tutum  gözlerinin içine baktım....

****söyle annem  hadi söyle

Gözlerinden yaşlar süzülüyordu..kısık bir sesle...

-----elvanım  dedi

*** söyle pamuğum söyle  benden çekinme

---- güzel kızım .... bunu sana  anlatmak zorunda kaldığım için çok utanıyor ,üzülüyorum... Ama biliyorum ki şimdi anlatamaz isem bunu bir daha söylemeye bilirim... günden güne hayatımın anılarını , isimleri , yerleri ,tarihleri unutuyorum... bir gün tek bir nefes içi yüreği beyni bomboş kaybolmuş bir insan olacağım.. o gün zaten  ha ölmüşüm ha yaşamış fark etmez...

Sımsıkı sarıldım anneme

**** konuşma anne böyle..

--- peki sen üzülme .... bak güzel gözlüm.... senden bir isteğim olacak.... şu balkondaki sardunyaları ben ölene kadar orada  bak sakın yerlerini değiştirme... ve  her sabah saksıların altını kontrol et bir gün orada bir mektup bulacaksın... o mektubu  o gün geldiğinde sana anlatamaya bilirim... içinde ne yazdığını ben 41 yıldır biliyorum o yüzden  sen bu mektubu alıp hiç okumadan yakıyorsun....

Elini cebine soktu ve özenle katlanmış bir kağıt çıkardı.. elleri titreyerek bana uzattı.

---- ertesi gün bu mektubu  o saksıların altına koyacaksın... ve bu mektubu  da o gün gelene kadar ve daha sonrasında okumayacaksın ... bunun için bana söz vermeni istiyorum... şimdi sen  kime bu mektup niye diyeceksin...sakın sorma Elvanım ... bu mektup sandığın gibi bir mektup değil... bu mektup  zamanında bu hayata yarım kalan bir vedanın mektubu   o gün geldiğinde bu mektupla bu dünyanın vedası tamamlanmış olacak.... benim için bunu yaparmısın.?...

 

İşte mektubun sahibi , annemin seneler önce bana teslim ettiği bu mektubun günü geldi ve ben sahibine ulaştırıyorum.... annemi sorarsanız   on beş gündür  sadece bir nefes olarak yatıyor.. yemiyor içmiyor..  bilin istedim.....

 

saygılarımla

 

ASUDENİN KEMAL e mektubu:

 

 

Sevgili kemal;

Şimdi bu satırlarımı okuyorsan demek ki vakti gelmiş vedanın...Demek sen beni bırakıp gidiyorsun...Çok üzgünüm ki ben  belki de senin gittiğini duyduğum da senin  kim olduğunu bile hatırlayamayacağım.... ama yinede inşallah çok uzun yıllar sonra bu mektubun vakti gelir varsın ben seni unutayım... yeter ki sen biraz daha fazla yaşamış ol.

Sana  kemalim diyemiyorum ... ne olur beni affet  bunu demek istemediğimden değil... hayatımıza girenle saygımdan demiyorum... hani bir keresinde bana kızımız olursa adını elvan koyalım demiştin.. olmadı  olamadı ama bu mektubu sana ulaştıran da elvan......benim canım kızım....

Ne yaşandı ,yaşandı... içimizde yarım kalan her şeye rağmen biz  şerefimizle bir birimizi bu güne kadar yüreğimizde taşıdık .Dokunmadan ,duymadan, görmeden sevdik ...ve  bunu sadece biz bildik... bu günahsa günahımıza da eyvallah...

Kemal  en çok neden korkuyorum biliyormusun? Günün birinde her şeyi unutup öldüğümde  öbür tarafta seni tanımazsam  diye çok korkuyorum.... Onca sene için de  taşıdığın  birini insan nasıl tanımaz.Bu konuda yaradana sığınıyorum....

Ahhh kemal ahhh... biliyormusun ? o günden sonra hanımeli kokusunu hiç sürmedim... olur da  birisi sen gibi koklar sen gibi sever diye.... bil istedim

Ben sana hakkımı helal ediyorum ...eminim ki sende bana etmişsindir....

Hasretle  elveda

Asude

 

BU MEKTUP SARDUNYALARDAN KEMAL BEYE ULAŞTIKTAN İKİ GÜN SONRA MAHALLEDE İKİ SELA SESİ ART ARDA YANKILANDI................

 

silgisizce

Asudenin Cevabı....arkası Yarın Mektuplar
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Asudenin Cevabı....arkası Yarın Mektuplar başlıklı yazı silgisizCE tarafından 12.12.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )