Firari Şiirin Çürük Karanfili




..

yazıyı bitirdim
şiir olacaktı yalnızlığa

bölük pörçük esinler tutsaklığında pranga pası tümceler
hafıza yansısı yenikti mahmur serçe parmağı adına
düştü klavyeden kırıldı kahve fincanı gibi yüreğin

hüzzam dizelerle ezgiler düşürdüm kulağıma-hâlâ meşk eder tınısı
şairler bilir kayıp şiir acısında s’olan kasvet-i güneşsiz içimi

!

affet köprüsünde mağrur bir yalvarıştı intiharım
dünün gözlerini sildi gökkuşağı renkleri
henüz ölmedi ;
senimle kalan mum ışığı gölgeleri

razıydın sanki düğümlü günün ağrısına
fiyonksuz katlandı vuslat sevdalı düşümün armağanı gözlerinde
ellerim’iz tutuştu ayaz ışığın ortasında ılık ılık aktı yüreğim içine özlemin kanıtı

bir bir tık’andı tenin ç’özüm huylu nemli gözenekleri
gıyotin kesiği rüzgarı getirdi çağ yangını harfleri
ekabir sanatım soyut şiddeti fırça darbesiyle resimliyor sepya aşkına

se-vi-yo-rum çok ;
arabesk itibarına ümitsiz suikast hecesi değil
korkularım da
mezarlığın bâkir toprak yoldunda ıslık çalmıyor inan

netameli rüyaları terk ediyor güncemin satırları
b’ekliyor seni köşe başı ağlamalarına...






Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Firari Şiirin Çürük Karanfili başlıklı yazı tutsak yelve tarafından 13.01.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )