Dut Ağacı

Evimizin önündeydin.
Cıvıltılı günündeydin.
Sanki köy düğünündeydin,
Neşen boldu dut ağacı.
 
Bilen yoktu, kaçtı yaşı?
Gördü kaç baharı, kışı.
Eşi, dostu, arkadaşı,                 
Bizi bildi dut ağacı.
 
Tırmanırdık, sarılırdık.
Yuva yapar kurulurduk.
Çıka, ine yorulurduk,
Bize yoldu, dut ağacı.
 
Kuşlar konar ötüşürdü,
Gaga vurup bölüşürdü,
Yere meyve düşürürdü,
Tadı baldı dut ağacı.
 
Dalı vardı dörtlü çatal,
Sanki yuva yapmış kartal.
Yaşananlar şimdi masal,
Hayal oldu dut ağacı.
 
Dut ağacı, dut ağacı,
Günler geçti tatlı, acı.
Çocukluğun hoş andacı,
Sende kaldı dut ağacı.
 
Kumkuma başında esen.
İnsaf bilmez seni kesen.
Issız kaldı şimdi mesken.
Bu bir züldü dut ağacı.
             Kenan DEMİREL

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıÖnceki Yazı
( Dut Ağacı başlıklı yazı KenanDEMİREL tarafından 20.11.2020 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )