Filistinli Bir Anneden Mektup Var



Filistinli Bir Anneden Mektup Var

 Filistin, şiir ve şair... - Timeturk HaberFilistin, şiir ve şair... - Timeturk HaberFilistin, şiir ve şair... - Timeturk HaberFilistin, şiir ve şair... - Timeturk Haber

 Bugün Ramazan Bayramı Rabbim cümlemize hayırlısını versin derken, hala Filistin de kardeşleriniz bizler hunharca ölüyor ve hala kınıyorsunuz hala bir adım atılmış değilsiniz, sanki Siyonist canavarları hiç asla tanımamış olan sizler kınamayla olayı geçiştirmeye çalışıyorsunuz! Oysa benim gibi binlerce anne sizlere sesleniyor…

  Çocuğum dün öldü korku içinde bana sarılmaya çalışırken değil, yolda oyun oynarken öldü, elimden alındı, biliyorum kaderim olsa da sizlerden gelen adımlarla bu savaşın önüne geçile bilinir yavrum parçalanarak can vermezdi! Oysa üç gün ve üç gece boyunca o küçücük, pamuk ipliğine bağlı hayat uğruna ölümle eşimle beraber savaştım, çocuğumun ne suçu vardı da buna seyirci kaldınız? Uzun süren geceler de hasta ya da grip olduğunda zavallı çocuğum yatarken, sıcak vücudunu ateş nöbetleriyle sarsılırken, yatağının yanında otururken onun için uykusuz kaldım. Yanan alnına serinletici bir şeyler koymak için aradım bulamadım, onun o anki çocuksu tedirgin, küçücük ellerini gece gündüz tuttum ve şimdi bu ellerimi oğlumun küçük ellerinden kopartarak aldılar, sizler hala bir yardım için adımlar atmadınız neden? Şimdi hayatım bir akşam kâbusu gibi üzerime çöktü...

 

  Gözlerim artık sizler için yollara bakmaktan tükenmişti, ben farkına varmadan üç gün sonra kendiliğinden kapandı. Daldığım uykuda, minik çocuğum cennette Alemlere Rahmetin kucağındaydı, bana gel anne diyerek el sallıyordu. Bilmem kaç saat boyunca sert olan kuru sandalyede uyuyakalmışım, gülümseyerek uyandım sizler geldiniz sandım bu bayram sabahında, etrafıma bakındım sizler yoktunuz, atılan bombaların eşliğinde sarsılan yeryüzü ve çığlıklar vardı etrafımda… Anladım ki sizden fayda yok bize, ancak ölüm kurtarır bizi bunu gözlerimden akan yaşlarla anladım! O tatlı, zavallı minik oğlum şimdi orada, daracık çocuk yatağında, öldüğünde nasıl gülümseyerek yatıyorsa şimdi ahirette de Alemlere Rahmetin kucağında sizleri şikâyet ediyor bilesiniz!!! Şimdi ötelerde sadece gözleriyle, o çocuksu masumluğuyla bakan, koyu renk gözlerini ellerinle kapamamı istedi zalimler, bende kapattım, sizlere halimizi anlatamadık zaten anlayacağınızda yok uzun bir süre… 


  O Masum gülüşüyle yatarken cansız, olanlara anlamaya cesaret edemiyorum, kımıldamaya cesaret edemiyorum, çünkü  etraf karanlıkken yaktığım mumlar titrek aleviyle titrediğinde, oğlumun yüzünün ve kapalı ağzının üzerinden hızla atılan bombaların yakan alevinin şiddetinin harı gölgeler olmuş odanın içinde üzerinde geçip gidiyor, yüz hatları sanki kıpırdıyordu! Ölmediğini düşünmem için vakit zaman yoktu bundan da mahrum kaldım ölmediğini düşünebilirim ona sarılabilirdim sarılamadım, son defa koklayamadım, düşüncelerimde dahi yeniden uyanacağını, aydınlık sesiyle bana tatlı ve çocukça bir şeyler söyleyebileceğini düşünmek isterdim, lakin atılan bombaların tesiri altında binanın altında kaldım…


  Biliyorum o öldü, artık dönüp ona bakmayacak, bende bu enkazın altında kurtulmayarak o masum evladıma, Alemlere rahmetin kucağında oturan çocuğuma kavuşacağım yani kısacası gelmeseniz de sizi anlarım, bir defa daha umuda kapılmamak için çok direndim, bir defa daha hayal kırıklığına uğramamak için gelirsiniz sandım yanıldım, yollar uzaktır pek çokta tuzakla doludur. Biliyorum, biliyorum, çocuğum dün öldü toprağa verilmeden enkazın altında kaldı, şimdi artık benim için yalnız sen varsın dünyada ey ölüm, yalnızca sen, benimle ilgili her şeyi bilen Rabbim bilen sen varsın, bu arada hiçbir şeyden insanlıktan haberi olmayan bizlerle alay ederek oynayan veya her şeyi ve herkesi alaya zalimler var, hala bizimle alay eden.


  Evet, yalnızca sen, beni asla tanımamış olan ve hep sevdiğim sizler varsınız uzakta olsa da, gelmeyen sizlere son defa sesleniyorum, kınamayın savaşmak için gelmek için bir adım atın, ben gidiyorum sizleri de bekleyeceğim Alemlere rahmet  peygamberin yanında, belki bu dünya da anlaşılmak diye anlayacak insanlar kalmadı, sizlere de anlamayı anlatmadılar anlayamadınız, sizleri cennet kokulu Peygamberin yanında bekliyor olacağım, Alemlerin Rabbine emanetsiniz…

Mehmet Aluç


Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Filistinli Bir Anneden Mektup Var başlıklı yazı kul mehmet tarafından 13.05.2021 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )