Eklenme Tarihi : 14.11.2013
Okunma Sayısı : 1958Yorum Sayısı : 3
Etiketler
GÜLÜMM
GÜLÜMM
tarafından eklendi
14.11.2013
Günün Yazısı

Bu Yazı 15.11.2013 tarihinde
GÜNÜN YAZISI
olarak seçilmiştir.
Son Yazıları
Paylaş
SİTE BÖLÜMLERİ
Kalbin Sesi...1. Bölüm:

Tekerrür eden günlerden biriydi yine… Şikâyet etmezdi, etmeye hakkı yoktu zira. Bin bir düşüncenin eşliğinde topladı kitaplarını. Beş karış bir suratla başlamıştı güne.

 

Varsa yoksa denetim ve gözetim altında geçen bir hayat. Gerçi memnundu onu seven, koruyup kollayan bir ailesinin olmasından ama bazen sıkılmıyor da değildi hani. Ne vardı sanki dizginleri bu kadar sıkı tutmaya: Çocuk değildi artık ve bunu gören de yoktu çevresinde.

 

Mecburdu konulan kurallara riayet etmeye ve mecburdu da çoğu şeyi gizleyip, içine atmaya. Şunun şurasında sadece bir yılı kalmıştı mezun olmaya; okulun bitmesi özgürlükle eş değerdi onun için her ne kadar pek inanmasa da…

 

‘’Düşünme bunları’’, diye de bir yandan telkin ediyordu kendini. Bu günkü sınavı da verdi mi, son sınıfa geçecekti. Aslında fazla bir süre de kalmamıştı bekleyecek. Kendisi bekleyebilirdi gerçi ama onun bekleyeceğine hiç mi hiç ihtimal vermiyordu. Neredeyse otuzuna merdiven dayamıştı üstelik her şeyden bihaberdi. Gününü gün eden, iflah olmaz bir çapkındı. Uzaktan seyretmek onu gerçekten de çok zordu. Seyrediyordu bir yandan da seviyordu genç kız onu. Ara sıra görürdü onu, aydan aya, yıldan yıla: Sonuçta olması gereken, saygı çerçevesinde gelişen bir diyalogdu aralarında geçen. Özel günlerde ara sıra görüşürlerdi ailecek, ne de olsa; ailenin ağır başlı, ciddi ve parmakla gösterilen bir ferdiydi genç kız. Tabii ki; duygularından arınmış ve mükemmel olmak zorundaydı. Zira bu onun birinci vazifesiydi. Ne haddine karşı gelmek…

 

‘’Keşke bilse, keşke söyleyebilsem’’, diye derinden bir iç geçirdi. Bu itirafı, ölüm fermanını imzalamakla eş değerdi. Kesinlikle, babası onu Taksim meydanında tabir-i caizse sallandırırdı. Mademki idam yasağı da yoktu o yıllarda, anında darağacında bulurdu kendini. En iyi ihtimalle de evlatlıktan reddedilir, görürdü gününü.

 

Bir eli yağda bir eli balda, yaşayıp gidiyordu işte. Nezih bir semtte yaşıyor, iyi bir okulda da öğretimine devam ediyordu, üstelik bu güne değin bir dediği asla iki edilmemişti. Bir insan daha ne isteyebilirdi ki…

 

Zaten içinde de yoktu ki; çapkınlık yapmak haddine mi. Hoş; ‘’Bir kızın çapkın olma hakkı yoktu asla’’, riayet ettiği kurallar çerçevesinde.

 

Saatine bakması ile yerinden fırlaması bir oldu. Biraz daha oyalanırsa, kesinlikle sınavı kaçıracaktı. Allah’tan ev halkı uyuyordu da, onun bu sefil halini görmüyorlardı sabah sabah.

 

Paltosunu giyip, usulca kapattı kapıyı. Sadece iki gün kalmıştı o büyük güne, sadece iki gün… Ne mi olacaktı iki gün sonra…

 

devam edecek...

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Kalbin Sesi...1. Bölüm: başlıklı yazı GÜLÜMM tarafından 14.11.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler GÜLÜMM sorumluluğundadır. GÜLÜMM hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2022 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.