Telkin et düşlerine ve tesir et içimdeki bitimsiz acıya:

Şükrettiğim kadar sehven ölüyüm de

Oysaki

Ölümsüzlüğe nazire eden bir kuştum ben

Kuytularda uçan

Sözcüklerin nazarında minicik gagam ve kanatlarım

Kayrasında yalnızlığın

Kalben zengin ve huzurlu.

 

Sonra miadı doldu gülüşlerimin

Miraca çıktı kırık kalbim

Afişe edilen merdiven altı sevgilere

Asla ve asla itibar etmeden

Kondum en tepeye

Sevgiden öte yol yoktu benim için

İçinde yaşadığım kuş cenneti

Afakanlar basıp da içimdeki huzur öldüğünde

Geç kaldığıma nasıl da emindim

Geçinden versin diyenlere idi sitemim

 

Gel-geç aşklara meyleden

Huysuz ve sanrılı eşkıyalar

İnsan olmanın ikliminde kopardılar

Önce kanatlarımı

Kanattılar gözlerimi

Kardığım iklimlerde saklı

Beyhude ve gezgin yüreğimle

Taş kalmadı taş üstünde

Nihayetinde kendimi dibinde bulduğum kuyunun

Kör karanlığına hapsoldum

Uyudum sandım oysaki ölmüştüm

Tam da ölümsüzlüğü içime çekip de kavuştuğumda Rabbime

 

Gerisi geldi lakin

Gerisin geri gitmedi kanatlarım

Kanadığım kadar kanmıştım ben ölüme

Ve huzurun çatısı

Akan yaşlarıma biat

Bitimsiz yasıma inat

Mutluluktu şimdi kanatlarımın çırptığı

Mecazi bir iklimde baş veren bir heceden çıktığım yola

Aşkın latif rüzgârı ile dans ettiğim coşkuyla

İnsanlardan da insandım

İman gücümde saklı bilinmezi ve sevgiyi adamıştım bir kere

 

Sonsuzluğun uçuşan peçesinde

Yeniden doğduğumun da müjdecisini verdi rüzgâr

Kalantor gölgelerden firar ettim edeli

Fedaisi olduğum sevginin de dikiz aynasında

Savrulduğum kadar bir ömür

Savunmamı sundum en üst Makama:

Avunduğum kadar ayyuka çıkan benliğim

Kuytuda unutulmuş bir gülücüktü artık sahiplendiğim

Elbet kimsesizliğimi de sonlandıran kâinat

Kanaat ettiğim kadar hayata

Katıksız özgür ve sevdalıydım ben sadece Rabbime

Küçücük cüssemde büyüyen bir inanç ve özgürlük

Sevginin kayrasında sonsuzluğu kucaklayan kırık kanatlarımla…




DOSTLARDAN İNCİLER.



Kuş açarsa kanadı
Durmaz gider hedefe
Zoru yenme sanatı
Çaba benzer sedefe

Aldırma dış seslere
Kalk düşsen de yerlere
Bak güneş pencereye
Durmak yok devam yola

Bazen ruhun sıkılsa da
Sözlerin savrulsada
Denizin ötesi var ada
Gökkube olur mavi

Yılma sakın zorlukta
Bak olursun bolukta
Pes etme bu yazmakta
Bazen yazmak dostundur....ÖNDER 34-TEŞEKKÜRLER DOSTUM
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Kuş... başlıklı yazı GÜLÜMM tarafından 18.06.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler GÜLÜMM sorumluluğundadır. GÜLÜMM hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2022 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.