Ana Yüreği
Anadır yüreğini ateşlere dağlayan
"Yavrum, yavrum "diyerek gece gündüz ağlayan
Olsa idi o yürek bin yıllık ulu çınar
Her ayrı fidanına "evladım" diye yanar.
Şefkatten ulu bir derya ne sonu var ne başı
Ana gözünde çocuk sorulmaz ona yaşı
Merhamet mi, şefkat mi... bin parçaya oymuşlar
Binini de getirip o yüreğe koymuşlar
Çile dolu bir hayat, acılarla yoğrulan
Düşse, evlat uğruna gene kalkıp doğrulan...
Evladın ayrılığı, engerekden de acı
İçer de ana onu yok ki bunun ilacı.
Bir acıdır yüreğe hançer olup saplanan
Gözyaşından bir çadır ki üstüne kaplanan.
Gölge diye yüreğin evlat üstüne sermiş
Değil üç beş yılını ömrünü ona vermiş.
Geceleri uykuyu feda ederken ona
Ödenir mi hiç hakkın söylesene be ana!
NURİ BAŞ
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Ana Yüreği başlıklı yazı NURİ BAŞ tarafından 25.06.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler NURİ BAŞ sorumluluğundadır. NURİ BAŞ hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2022 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.