Çocuklarımız

ÇOCUKLARIMIZ*

 

Varsın bir çivi bile çakamasın çocuğun

Ama gittiği okul, sınıfı iyi olsun

Dünyasına çocukça bakamasın çocuğun

Ama bütün derslerin notu pekiyi olsun

 

Varsın misafirlere bir hoş geldin demesin

Varsın arkadaşıyla iki laf edemesin

Oyun oynayanların yanına gidemesin

Yeter ki tek başına okula gidip gelsin

 

Arkadaşça bindiği otobüsten indirin(!)

Aklının ermediği vaatle sevindirin(!)

Başarıyı parayla ölçüp ödüllendirin(!)

Yeter ki istediğin yüksek okulu alsın

 

Eğer canı oynamak isterse azarlayın

Her bir başarısını övünçle pazarlayın

Gününü yaşatmadan yarına hazırlayın

Yeter ki kariyeri en yüksekleri bulsun

 

Şimdi bakıp seyredin, sizden olma tomurcuk

Etli butlu bir robot, gözleri boncuk boncuk

Çocukluğunu asla yaşamamış bir çocuk

Varsın sevgi bilmesin, bir tek bencillik bilsin

 

Bilmek gerek çocuğun elleri neye yatkın

Gönlü neyi arzular, ruhu ne yöne taşkın

Dili neye uyumlu, nelerden canı bıkkın

Düşerse kendi kalksın, yaşam içinde kalsın.

 

Çocuğunu bir robot gibi yaşatma, asla

Onu robotla değil, çocuklarla kıyasla

Çocuk sevgiyle büyür, gelişemez ki hırsla

Bırakın insan kalsın, insan gibi yücelsin

 

11.09.2021/Samsun

 

*Psikolog Üstün DÖKMEN ’in bir yazısından

 

İbrahim COŞAR

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Çocuklarımız başlıklı yazı İbrahimCOŞAR tarafından 12.09.2021 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )