Ben Kapı Ve Ağaca

dünya kapısı kapanmış ben içimde kalmışım
kaçan kurtulmuş benden
bedenim onlara merdivenken 
bir küskünlük var içimin en diplerinde
çocukluğumdan kalma bir hatıra
küskünlükten başka bir şey değil bu
yüzüme kapanan kapılardan tanıyorum
yüzüstü yere kapanışlarımdan
kalkıp kalkıp aldırmayışımdan
adını her ağzıma alışımdan
kaçışından benden ve kurtuluşundan
güneş gibi yüz kızartan
idealleri eve dönüşten ibaret olan
alıp başımı gidiyorum
başım ve içimdekilerle 
başımın götürdüğü yere

ey çılgın hadiseler
ey, yılana derisini değiştirmesini unutturan mevsimler
beynim bu aralar eskileri hatırlamakla meşgul
bir ben kadar eski ve bir ben kadar yeni
fethi yeni yapılmış pusudaki şehir gibi
ablukaya alınmış alın teri
dünya kapısını içime kapatmış yol gösterenim ben
ben ve bana
sırtımdaki ne çıban artık ne de yara
aynaya baktıkça öğreniyorum derdimi
bir kambur ya da bir kanser
neden olmasın, mesela...?

kapı dedikçe yel esiyor alnıma 
gençlik saçlarımı döken hatıra 
ben ve ağacı olamayan bir meyva 

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Ben Kapı Ve Ağaca başlıklı yazı Efrahim tarafından 8.08.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )