Benim Bebeğim 


Reçine kokardı minik ellerin,

Belli ki ağaç kökleriydi oyun yerin,

Ağaçtan düşmüş;

Çürük elmaları yerdi benim bebeğim…

Geceleri ağrıyan karnına,

Usulca çözüm bulurdu fikirlerin,

“Çikolata yersem geçer “derdi gözlerin.

Yaş yağmur dinlemez,

Çamur Olur gelirdi kırmızı potinlerin,

Dili olsa da konuşsa kareli pelerin,

Kopmak bilmedi hiç kuş lastiğin,

Unutulur mu hic?

Vazgeçemediğin mavi bisikletin…

Haylazdı , yaramazdı benim bebeğim,,,

Hep böyle kalacaksın sandı anne yüreğim,

Ne çabuk geçmiş zaman,

Seni doğurduğum yaşa gelmiş minik bedenin;

Şimdi kocaman olmuş;

Gurur veriyor Benim bebeğim…. 



Elvin Öksel/1996


*16. yaşımda yazdığım bir şiir, sandık kokulu. 


( Benim Bebeğim başlıklı yazı Elvin Öksel tarafından 23.05.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu