Ormanı geçtim destan yurduna ulaştım

Kaf dağının yamacında yine sen vardın

Masal diyarını adım adım dolaştım

Anka kuşunun saçında yine sen vardın 


Kaçarken senden beni bir doğan sakladı

Mor dağların dorukları beni bekledi

Yokluğunu ararken yüreğim yokladı

Gök sırtı uçurum ucunda yine sen vardın 


Ağır, kaçak bir kurşun gibi atıldım ben 

Tâ uçuk maviliğin kanatlarına kondum

Ufuklar tutuşurken kaygısız süzülen

Gri göğün kırlangıcında yine sen vardın 


Nerede bir yangın görsem ben uğrayarak

Eskiden gezerdim senden iz arayarak

Uyandım derin rüyalardan sıçrayarak

Gecenin bilmem kaçında yine sen vardın 


O Dünyalardan benim tozumu yel aldı

Bende bir rüzgarın eteğine sığındım

Geri yorgun ve mahzun bir damla yaş kaldı

Bir çocuk olmak suçunda yine sen vardın

( Destan başlıklı yazı Tânî tarafından 10.07.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu