Seni tek hakikat sandım da geldim.
Ne meclis eyledim, ne şifa ondum,
Hem nârda kavruldum, hem buzda dondum.
Bir garip kuş gibi dalına kondum,
Seni tek hakikat sandım da geldim.
Canımı canan'ın yoluna verdim.
Sonsuz kez niyazla, kapına erdim.
Varlık hırkasını yerlere serdim,
Aşkın deryasına bandım da geldim,
Vefasız yollarda yordum gönlümü,
Hasretle dokudum her gün ölümü.
Kopardım bağından eşsiz gülümü,
Kapına hep seni, andım da geldim.
Sözlerim sitemdir, sükûtum derin,
Mekânı olur mu rüzgârın, yerin?
Gölgesi düşerken güzel eserin,
Dünya hevesinden kandım da geldim.
Ben bende kayboldum, dersimi aldım,
Bir ömür kapında, öylece kaldım.
Kendimi aşkınla engine saldım,
Hasretin kahrına yandım da geldim.
Dünya yollarını aşkınla gezdim,
Nefsimin başını her daim ezdim.
Gayrı hep bu fani devrandan bezdim,
Kaderin bendini sandım da geldim.
İdil bir bakışla eridi zaman,
Sende buldu canım, en son el-aman.
Dedim ki; ey gönül, halimiz yaman,
Ruhunun yanına kandım da geldim...
Özge İdil Özen
İstanbul
(
Seni Tek Hakikat Sandım Da Geldim. başlıklı yazı
Özge İdil Özen tarafından
17.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
