Acıyla Gezerim
Acıyla  Gezerim


 

Bugünde geçti ömrümden gece oldu


İçtiğim bu kaçıncı bardak, acı şoktu!


Her saniye çığlığımda ton yükseldi


Enkazında ben, gerçeğe perde çoktu...


 

Telefonun şarjı bitti lamba söndü


La Tahzen sözü yayıldı başım döndü


Unuttum artık yolumu hangi yöndü


Yalnızlık denilen bu mu, sardı korku!


 

Kimsesiz köpekler gezer boş sokaklar


Çöp kamyonları topluyor son artıklar


Odamda bakar dururum çöl kuraklar


Normal değilim, gelmiyor artık uyku!


 

Çınar ağacına benzer açsam albüm


Baktıkça her biri yapar başka zulüm


Açılır gelin bohçası umudum tüm


Lakin yok teselli, tatsız yollar dolu!


 

Doğarken tek başınaydım ölüm gibi


Gezdim durdum şehir, şehir kalbim diri


Ana karnından uzandım yerin dibi


Her anımda ne yaşarsam gördüm sorgu!


 

Böbrek taşıyla gezerim tenim dağlar


Otursam sığmam bir yere düşüm ağlar


Acıyla inlerken sanki geçer çağlar


Hakka yalvarmaksa çare tek doğrusu!

 


Saffet Kuramaz

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Acıyla Gezerim başlıklı yazı safdeha tarafından 09.11.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
© 2008-2016 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir. diyarbakır nakliyat
Marmara Yurtdışı Eğitim Danışmanlığı