Eklenme Tarihi : 04.08.2019
Okunma Sayısı : 145
Yorum Sayısı : 1
Etiketler
Eren Duman
Eren Duman
tarafından eklendi
Normal Üye
Paylaş
Son Yazıları
Site İstatistikleri
Küskünüm
                                                          KÜSKÜNÜM

BEN YORGUN VE YENİK HAYELLERDEN, ACI VE HÜZÜNDEN VAR OLAN BİR ŞİİRİM ESASINDA, BİR ÖLÜM ŞİİRİNE EKLENSİN DİYE, ŞAİRİM DİZELERİMİ YAZMIŞ KANIYLA... 

BENDE iÇTiM PiR'iN AŞK ŞARABINI AMA YÙZÙME KAPANDI SEVDANIN KAPILARI. 


İçimde ki bahçelerden ağarmıs bir gùl goncası var yakamda, 
Görùlmeye değerdi bedenimi saran o paçavra
Her halimden belliydi kùskùnlùğùm hayata. 


Gùlùyorum ölùme, vucudumun kurşun geçirdiğini bile bile
Yaslandığım duvarın uğultusu açıklıyor beni sessizlikte
Gecenin gizeminde ağlıyor bir adam kùskùnlùğú ölùme!


Elbette anlatmaya değer gùzel gùnlerim
Benimde gùlen bir yùzùm vardı bir zamanlar
Taki kaderin yol ayrımlarından geçene kadar
Hicranla ağaran saçlar değil sevgisiz kalan kalp ihtiyarlar
Ben eski ben değilim bıktım hayal kırıklıklarıyla yaşamaktan! 


Sakınırdım birini gözùm gibi
İçime işlemişti sevdası ama ne yazık ki o yùreğimden silinmesi gereken biri
Aldatmasın ağlamaklı gözlerim, yıkılmadı yıkılmaz dermanlı dizlerim!


Alabora olmuş arzularım 
Birde batmaz dediğim gönlùmùn sevda gemisi
Sùrùklendim isyanlara bu yùrek kùskùn sevdalara!

 
Kalmayı beceremedi, gitmeleri hala aklımda
Ne kokusu var artık ne öykùsù
Nefreti yanıyor şimdi bağrımda
Kùskùnlùğùm sevipte unutanlara!


Ben yalnız yaşarım arkadaş tek tabanca
Benim isyanlarım sevip terk edildiğim zamanlara
Kaybettim inancımı gùvenipte açamadım kimseye kalbimi yıllarca
Gùlmez yùzùm kùskùnùm tùm insanlara.


Yorgun dùştù bu yaralı yùrek paslı sevdasına
Kan fokurduyor yeniden kabuğun altında
Usandım acısını gezdirmekten sokaklarda
Dinmeyen özlemi vurur dört bir yandan başıma
Bizim buluşmalarımız kaldı mahşer meydanına!


Terk etti çekip gitti umutlarım
Öyle çaresiz öyle yetim kaldı duygularım
Manası yoktu artık çekip vurmanın
Anlamı yoktu bu bedende nefes almanın
Yùrek hùcrelerimi sızlatan
Dùnyamı karartan
Bedenime mıh gibi saplanmıs olan, acısını sökùp attım hayatımdan!


Adı aşk olan bir duygu seli beni ne kadar yıpratacak
Bir yağmurun kenti, kanın insanı ıslata bildiği kadar ancak
Vefasızlığını gözyaşlarım anlatacak
Bu can yaşadıkça bu dil adını bir daha asla anmayacak.


Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Küskünüm başlıklı yazı Eren Duman tarafından 04.08.2019 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )