Son/ertesidir Gün

Son/ertesidir Gün


 

Sen hal sorarsın ben hatır...Hal ortadadır, hatır dünün Nasıl bakarsın ki şiirlerimin yüzüne, misafir terliği dersen Terliklerime... 

 

 
Şimdi ne desek yalan 
Besbelliyiz işte 
Can kulağı sağır 
Gönül gözü şehla 
Ayak diriyor tek ayak üstünde ki sonralar 
Açık denizler kapatıyor kendini 
Gitgide yaşlanıyor ayağımızda karasular 
Alıp veremediği var zamanın bizimle 
Uyurgezer sanki o eski duygular 
 
iki karşı yakasıyız gibi şehrin 
Göz önümüz boş/boğaz 
Yeşil güz soğuğu 
Mavi hüzünbaz 
Gece koyusu bakıştığımız deniz 
Çekingen lafın gelişi özlemek 
Vurgun yiyor dalışlar 
Suskun iki sesin ikisi 
Düş ipine taş ararken, 
Kıyıdaki dünün gölgesi 
Gözleri taşı/verecek gibi duruyor, 
Kıyıcı kadınlar 
 
Çoktan göçe durmuş kırlangıçlar 
Yorgun içimde kalan fırtınalar 
Bir elimde vargit çiçeği 
Zehri mor 
Bir elim de vargel’li beyazlar 
Hadi kısalt eteklerini, 
Kaf dağlarının 
Ellerinde kesilmeyen şeytan tırnakları 
Birazdan oyuncaklarını da kıracak 
Yaşlı çocuklar 
 
Suadiyeekimikibinyirmibir 
Demir Mutlugil 
 
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Son/ertesidir Gün başlıklı yazı DemirMUTLUGİL tarafından 20.10.2021 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )