Edebiyat ve Kültür Platformu
Kanatsız Kelebekler
kadar kapattım o defteri
kalemler yoruldu bu can yoruldu
alevli kavgalarından usandı bu can
artık arama ne olur sustur o ağlayan gözlerini
bu kaçıncı pişmanlık bu kaçıncı yemin
bu kaçıncı yalan
artık neşter çektim yalan kokan her sözüne
seninle sevgimiz
doğunun o doğup büyüdüğümüz harabe evleri gibi
intiharlar sunma toprağa ne olur
bir sen değilsinki yanlız kalan
bırak uçurumlarda ,kartallar şahinler uçsun
bir rüzgar çıksa zaten ölüyorlar içimdeki
o kanatsız kelebekler
kanatlarını sen kırdın/ki unuttunmu ?
içimin kırık aynaları buz cam oldu
kış oldu yağıyor
bulutlardan sağanak sağanak bir bak göğe
beni ruhummuda/mı satın aldın sanki
göğsümden vurduğun bu kaçıncı mevsimdir
hep unutuyorsun kaderim ellerimde değildi sende biliyorsun
türlü oyunlarla oyuna getirdin sen
mahşerde mîzânda hesap ederse melekler kefâret isterim kefâret !
ağlamam peşinden yalnızlığı seçtim ben sen biliyorsun
bir başkasıyla özlediğin o hayatı kurarsın artık
içime astın dertlerin her hecesini zulamı zâkkumla doldurdun
duvardaki osaza vur bir elini nâğmelere çevirir beni her teli
benim artık hiç kimseye hayrım yok bilesin
anladım/ki turnalar öluyor ayrılınca eşinden
sana hiç beddûa etmedim sadece Allah'a havale ettim...
nûrcîhan
Kanatsız Kelebekler başlıklı yazı **nur** tarafından
05.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.