E Y - G Ö N Ü L :
E Y - G Ö N Ü L :
Ömür bahçesinde soldu güllerim,
Yaktın yüreğimi sönmez küllerim,
Lal olmuş konuşmaz tatlı dillerim,
Sen karlı dağlarda yele mi düştün.
Kızgın o çöllerde kavurdun beni,
Kara topraklarda savurdun beni,
Solmuş bir yaprağa çevirdin beni,
Leyla Leyla diye çöle mi düştün .
Sevda ipiyle gönlüm bağladın,
Bir Çağlayan gibi akıp çağladın,
Bazen güldü yüzün bazen ağladın,
Yoksa bir vefasız kula mı düştün.
Kırk yıl sevda çeker dağı kar olur,
O dağları aşan ancak yar olur,
Canan'ı yitiren bir naçar olur,
Yoksa ateşe nar’a mı düştün?
Ergenlikte gördüm pembe rüyayı,
Orta yaşta tattım türlü belayı,
Anamdan babamdan aldım duayı,
Yoksa hazan vurmuş güle mi düştün.
Yaşlanınca kara sakal ak oldu,
Allah diyen paslı yürek pak oldu,
Şu dünyaya meylim artık yok oldu,
Yoksa yar götüren sele mi düştün.
Kapkara saçlarım kar'dan ak oldu,
Hak yolunda paslı yürek pak oldu,
Doymayan şu nefis doydu tok oldu,
Yoksa Mecnun gibi dile mi düştün.
Zaralı Şampiyon
Abdulbaki
Köseahmetoğlu
14.09.2025.
(
E Y - G Ö N Ü L : başlıklı yazı
ZaralıŞampyo tarafından
14.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
