Online Üye
Online Ziyaretçi
Gözlerinin ardında…
Ne kadar sihirli bir kelime…
Senden sonra şiir yazdım,
Şifa niyetine…
Kişisel bir ağıt,
Kolektif keder…
Özlemişken kalbimi kırmasaydın…
Tüm lambaları kapatabilir…
Bir ağaç gövdesine yaslanıp bekleyebilirdim…
Bu şehir,
Herkesin kalbine göre şekillenir…
Sevincimiz bir ile toplanır,
Acılarımız on ile çarpılır…
Gece çöktüğünde göze…
Kalbim kömürleşiyor…
Saçlarının uçundaki yanık kokusu,
Kalbimdeki ucu yanık sayfa…
Unutmak için sigaralar…
Küle dönecek şimdi
Kalbimi cehenneme giden
Bir tekne bekler gibi
yatıştırıyorum…
Sevdiğin şarkıları bir deftere
Yazdım…
Unutulmuş şarkı bulamazsın…
Gözlerimde nehir şehirleri…
Sonbahar
Yaprakların korkusu…
Kışların bahanesi içimi ısıtır,
Soğuklar kalmama sebep…
Avuçlarında kum şehirleri…
Cam önünde,
Bulmacaları isminle dolduruyorum…
İnsan önemsizlikten ölüyor…
Aşk öldüğünde inanır öldüğüne…
Sayfalara kırılgan kanatlar
Çiziyorum…
Kirpiklerine benzeyen…
Gözyaşına direnen…
Gözlerine hapsolmuşum…
Gözlerinin ardından
yazıldı.
Aşk da,
kaybeden—
dağlara,
dalgalara,
rüzgâra tutunur…