Odanın Yolculuğu....
Hatırlar mısın…
ay bilmeceler
sorar,
yıldızlar
kafiyeler
söylerdi…
İç çekişlerimiz
beyazdı…
Mendil asılacak
dilek ağaçları,
yakalanacak
ateş böcekleri…
vardı…
Hatırlar mısın…
omzunda
güneş yanığı,
yüzümde
ay ışığı
yanığı geceleri boyu,
özlemekten…
çok sevdiğimiz
kitabı okuduğumuzda…
sanki bizi
kayıt altına
alıyordu sayfalar…
Hatırlar mısın…
sevdiğim herkes
şiirlerde
yaşıyordu,
beyaz dişlerin
kendi başına
bir hikâyeydi…
gözümüzün içinde olan…
bizi severdik,
doğum günün
benim için
uyanışımdı…
Hatırlar mısın…
yağmurlar
eve doğru
yol almak için…
yağardı…
Sakardım,
bazen panik atak…
şaşkın…
ellerim
öne çıkardı,
elini tutmak için…
her bir otobüs yolculuğumda…
bir kitap…
veya bir müzik açsam
“biz başlıyor…
Hatırlar mısın…
sevgilim…
lütfen
benden biraz daha
çocuk kal…
Hatırlatırım yağmur'da
seni
karşılamaya
koşacağım…
Sen…
benim için
şemsiyeyi…
Tutarsın…
belki…
Nefesimiz
bir yaprak
sessizliğinde…
Dua etmek
saati…
utangaç
Kuğu boyunlu
harflere
boyun eğiyoruz…
Güvercinlerle
karışmış
yüzün…
Hatırlar mısın…
Bu küçük odada
sevinç,
hüzün,
kahkaha,
düş…
Bu oda
bizden çok daha
uzaklara
çoktan
yolculuk etmiştir…
(
Odanın Yolculuğu.... başlıklı yazı
riza-baldede tarafından
3.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
