SON ŞİİRİ
Bu bir hikaye
Kötü olmaya çalışmış
Ana kahramanımız ise şeytan
İnanır mısın bilmem yolundan caymış
Bu bir hikaye ana kahramanımız tanrı
Hani ona mahsus ya yalnızlık
Sence sonlanır mı yalnızlığı?
Bu bir hikaye
Şiir olmaya çalışmış
Ana kahramanımız ise son insan
Yardımcı karakterler tanrı ve şeytan
Başlıyor…
Yalnızlığının sonlamasını beklerken…
Kendine derin bir mezar kazmış
Ve başında şiir yazmış
Şiir, son şiir
Şair, son insan
İntihar, son intihar
Başlıyor…
Mezarını kazarken sıkı tutmuş küreği
Ölüm, ömrünün son dileği
Hiç kimseden saklayamadığı hiç olmayan o gerçeği
Kendiyle birlikte gömecekmiş
Ölecek…
Ölecek ve yeniden dirilecekmiş
Neredeyse tüm ölenlerin kavuşmayı beklediği mahşer, böylelikle başlayacak ve bitecekmiş
Şimdi diyor ki
Ölümüm doğuracak adaleti
Adalet ki tanrının adaleti
Karşı duramaz şeytan
Bu işte
Tam şu anda yaşanan
Son adaveti şeytanın
Kulağına fısıldar o insanın
‘Öl, ölümün doğuracak adaleti.’
…
Velhasılıkelam
Son insanın, şeytanı duymaz kulağı
O ki kendinin ulağı
Ölmeyi istemesi tek günahı
Düşünür ki, kendime kazdığım mezar günah mıdır acep bana
Ve tanrı
Tanrı dedi ki
‘Ne adavet doğurur adaleti
Ne adalet, adaveti
Ahir sözüdür tanrının’
Duydu bunu şair
Bağırdı, çağırdı, haykırdı
Ömrünün son dakikalarıydı
Ve yine duydu tanrının sesini
‘Başlıyor, hoşgeldin’
-İntihar etmek ister yüreğim
Avuçlarım su toplamış
Başımda bekleyen meleğim
Kendi canına susamış
İntihar etmek ister yüreğim
Yüreğim ki ne tenha
Ben, sol göğsünde o yüreği taşıyan o beden
Tüm evrende tek başına-
Son.
5 Ekim 2023