Sevgili, yağmur mektubuna göre yağar;
ilan-ı aşk da başka, ayrılık da bir başka.
Yağmur, gönlündeki aşkına göre yağar.
Yağmur, beni unutma.
Yağmur, çiçeği burnunda aşıklara dize;
kendiliğinden dudaklardan dökülen şarkı.
Yağmur, uzakları hatırlatan, derin, içli beste.
Yağmur, sevenleri unutma.
Yağmurun her damlasında hüzün var;
tevekkül tohumları can verir bu yüzden.
Başak sarı gelin, nar içten, gül güzeldir.
Yağmur, bizi unutma.
Yağmur, kendisinden kaçanlara küser;
kırılgan, masum, cisil cisil yollara düşer.
Kaldırımlarda evsiz gölgeler için anne...
Yağmur, kimsesizleri unutma.
Yağmur, sessiz soruya verilen cevap;
yağmurun sesinde bütün kuşlar susar.
Yağmurun çoğu senden öteye yağar.
Yağmur, en çok özleyenleri unutma.
İki kişi, yağmur durduğundan habersiz,
içlerinde güller parıldar, farkındalar...
Eski ahşap evlerin çatılarına bir başka
hüzünlü ve bereketli yağar.
Sevgili, yağmur aşkına göre yağar;
beklenen varsa yolları işaret eder.
Giden varsa dönme umudunu besler.
Özlediğin de başka, unuturum dediğinde
bir başka...