Online Üye
Online Ziyaretçi
Kısa metrajlı
bir film gibi.
Tekrara düşen
bir déjà vu…
Ben
onu
beklerdim.
O hep
aynı saatte
görünürdü.
Arkasında
rüzgâr.
Rüzgâr.
Penceremin önünde
hafifçe
başını
sallıyordu.
Dedim —
şimdi görünür
karşı kaldırımda.
Rüzgâr
gözünden
ayıramıyordu
çiçeklerini.
Ben de
çiçeğim dediğim
senden…
Atkın
omuzlarında
uçuşurken
köşe başları
uzuyordu…
Rüzgâr saçlarını
sevdiğim gibi
dağıtır,
yaklaştığında
toplardı.
Keşke
çok uzun
bir cadde
olsaydı…
Şiirin
son dizeleri
yine aceleye
geldi…
-umrumda değil....
Sen gidince
Cadde de
Rüzgâr da
Giderdi
Kaos,
Gürültü,
Trafik —
Hayat
hızlanırdı.
Durmuş zamanı
Geri almak ister gibi…
İçimde aylardır var
olan his-
Uzun bir hikâyesi
olmayacak…
bir ömür hüzün...
Rüzgarlı günlerde
Sensiz gelecek umrumda....
Denk düşünce okuyan herkese teşekkürler. Berlin'den Şiirlere konuk oldunuz.