Edebiyat ve Kültür Platformu
Siyah Kalp Destanı
I. Uyanış / Kayıp Zamanın Sesi
Taş duvarların ardında
Sessiz fısıltılar dolaşır,
Kapadokya’nın göğsünde
Bir gölge doğar geceden.
Sumru’nun teninde
Bir zamanların kokusu saklıdır;
Genç yaşta açılan yüreğiyle
İkizlerini geride bırakmıştır.
O gece uyku tutmaz ruhunu,
Yüreğinde bir yara,
Karanlığın gölgesi misali yayılır içe.
Gökyüzü ve taşlar bilir,
Hangi adımla kaçtı ayrılığa;
Her köşe, her taş onun adını taşır,
Ve her yel, geçmişin ağıtını savurur.
Zaman sinsice akar,
Yıllar bir aynaya dönüşür;
Sumru, ışıklı salonlarında yeni bir hayat kurarken
Karanlık hatıralar, sessizce ayak sesleri gibi gelir.
Bir anne midir hâlâ, yoksa yalnızca gölgelerin kadını mı?
---
II. İkizlerin Yolculuğu / Kırık İzler
Nuh, sert bakışlı, gözlerinde fırtına,
Melek, narin ve kırık bir kuş gibi.
İkisi de bilinmezliğe bakar,
Kimliğin peşinde, kaderin kucağında yürürler.
Kapadokya’ya gelirler;
Uçhisar’ın gölgesinde umutla batırlar,
Peri bacalarının gölgesinde
Sessiz çığlıklarını taşır rüzgar.
Nuh’un isyanı, sessiz bir kılıç;
Melek’in umudu, kırılgan bir çiçek.
Çiğ tanesi gibi düşer gözlerinden
Anneleri kimdir sorusu.
Ve yolları kesişir:
Sevilay’ın naif dünyasıyla,
Cihan’ın karanlık sırlı varlığıyla.
Bu karşılaşmalar, kaderin ta kendisidir —
Düğüm atılmış tellerin titreyişi.
---
III. Karşılaşma / Yüzleşmelerin Sınırı
Sumru, salonlarında diz çöker;
Karanlık pencereler geçmişi çağırır.
“Anne!” der Nuh,
Ve o ses, bir yıkım habercisidir.
Melek, gözyaşıyla dokunur varlığına,
“Beni neden bıraktın?” diye sorar
Ama soru, boşluklara çarpar;
Cevaplar saklıdır, unutulmaz.
Samet, güç ve servetin temeli;
Ama hiçbiri parayla kapatamaz
Bir annenin terkettiği boşluğu.
Sırlar kama gibi saplanır kalbe,
İhanet, gölgeler koridorlarında dolaşır.
Cihan’ın gözleri, Melek’e ayna tutar;
Sevilay’ın yüreği, Nuh ile titrer.
Ama aşk, gölgelerle sarmaş dolaş
Ve sadakat, sınanır en karanlık geceyle.
---
IV. Karanlık Geceler / Sırlar Çözülür
Hikmet’in planı perdeleri çeker;
Esat’ın gölgesi kıyılarda salınır.
Tahsin’in itirafı yankılanır salonlarda
Ve kırık aynalar dökülür yere birer birer.
Melek’i kaçıran rüzgar, intikam kokar;
Sumru tutuşur kendinden,
Suçun ağırlığı çöker omuzlarına;
Kalp, siyah mührünü hatırlatır,
Karanlıkta titreyen bir taş gibi.
Cihan’a silahı doğrultur zaman;
Nuh’a ihanetin gölgesi düşer;
Sevilay’ın içi parçalanır,
Ama umut, bir kürek suyla yeniden doğar.
---
V. Aşk ve Yıkım / Dikenli Yol
Melek destansı acılarla yoğrulur;
Karnında bir canlı — umut mu, kader mi? —
Yaşam ve ölüm arasında titrer kalbi,
Ve aşk, yaralı bir kuş gibi çırpınır.
Cihan’ın gözlerinde fırtınalar kopar;
Onunla Melek, kaderle dans eder;
Ama ihanet zincirleri derindir;
Sadakat sınavıdır, gölgelere meydan.
Nuh, Sevilay’ın elini tutar;
Sessiz yeminler kurulur gecenin koynunda.
Ama geçmiş, yeniden döner perde arkasından;
Ve her adımda bir yara açar yeniden.
Sumru, tövbe edebilir mi?
Ya da yalnızca gölgeleri sever mi?
Çocukları için ne kadar fedakârlık yeter?
Ve aşk, affedilebilir mi?
---
VI. Çözülme / Gökyüzünün Sırrı
Son perde iner;
Peri bacaları ağlarken göğe,
Karanlıkla ışık birbirine sarılır.
Sumru’nun yüreği çatlar,
Sırlar dökülür taşlara;
Nuh ve Melek, annelerine uzanır elleriyle;
Yara kapanır mı, yoksa derinleşir mi?
Cihan, Melek’e dönüp bakar;
Sevilay, Nuh’la umut arar.
Tahsin ve Esat, kıskançlığın gölgesinde çırpınır;
Ama kader cephalemi çözer.
Aşk kazanır mı — yıkılır mı?
Affedilir mi — unutulur mu?
Siyah kalp çatlar;
Ve ışık, karanlığın içinden doğar.
---
Epiloğ / Yeni Başlangıç
Gökyüzü yıldızlarla fısıldar;
Kapadokya, sessiz bir şahit olur.
Taşlar anlar:
Karanlıkta da ışık vardır.
Sumru bir anne olarak yeniden doğar,
Çocuklarına ses verir adını.
Melek, umudun çiçeği olur;
Nuh, sadakatin gölgesi.
Cihan’ın kalbi, aşk için cambaz olur;
Sevilay, saf ve güçlü bir ışık.
Gözyaşları dökülür taşlara,
Ama ardında bahar filizlenir.
Ve siyah kalp,
Kırılırsa ışık yayılır;
Karanlıkla yüzleşirsen
Yeni bir güneşe uyanırsın.
Siyah Kalp Destanı başlıklı yazı murat-ay tarafından
24.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.