BOŞLUK
Ben hep yalnız kaldım bu hayatta içten içe,
Kalabalıklar geçti yanımdan, ben hep kenarda.
Bir gülüş uzanmadı elimdeki boşluğa,
Bir ses dokunmadı içimdeki fırtınaya.
Geceler uzun, yıldızlar bile uzak,
Ay bile sanki başka bir gökyüzünde.
Kendi sesimle konuştum, kendi izimle yürüdüm,
Bir ben vardım, bir de suskunluğum peşimde.
Kırıldım ama ses etmedim,
Çünkü kimse duymuyordu zaten.
karanlığın içinde yapayalnızdım
Ve belki de en çok orada tanıdım kendimi.
Yalnızlık bazen bir ceza gibi,
Bazen de bir özgürlük, bir sığınak.
Kimseye anlatamadığım benliğimle
Bir dost gibi yaşadım içimdeki karanlıkta.
(
Hatay Dörtyol başlıklı yazı
yasin-semih-mert tarafından
3.10.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
