Tüm ihtimalleri bir anlığına sustur.
Kır kalemini, savur geceye kâğıtlarını.
Zamana yenik sözler köşeye çekilsin.
Kaleminin sustuğu yerde,
Kendi karanlığının diliyle
Ruhum konuşsun.

Yıldızlar ardına gizlensin
Senin süslü sözlerin.
Deryalar içinde kalsın derin düşlerin.
Kendi gibi sade diliyle,
Sustuğun yerden
Ruhum konuşsun.

Ne hafızalarının zindanı dayanır,
Ne yüreğinin mürekkebi...
Bırak!
Aklın çöker bu yıkıma,
Yüreğin parçalanır; sığmaz kabına.
Senin pes ettiğin yerden
Ruhum konuşsun.

En karanlık hâlin bile içinden,
Küllerini üfleyip bir nefeste geçen,
Ateşinin közünden
Ruhum konuşsun.


Turgay kılıç
( Ruhum Konuşsun başlıklı yazı turgay--kilic- tarafından 2/16/2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu