Medet Sâki...
Medet sâki, kadehim bal kâsesine döndü,
Senden gayrı acımı bilmem kim dindirecek?
Bir insafsız sevgili yolunda rûhum söndü,
Kim kaldı artık beni kabrime indirecek.
Fırtınalar içinde çok dalga bordaladım,
Şafaklara sığındım denizi ortalayıp.
Kaç limanda yaş döken âşinalara kandım,
Yandım, bazan çok yandım geçmişi hatırlayıp.
Uzandığım dalların acı çıktı yemişi,
Tat almadım hayatın sevdâ masallarından.
Bir kurumuş dal gibi kırdım da tüm geçmişi,
Kapattım yüreğimi paslı mazgallarından...
Senden umdum bir neşe, sende aradım rağbet,
Boşa çıktı düşüncem, bulamadım gönüldaş.
Boşluk boşluk içinde, gördüklerimde hayret,
Baktım her yol kesilmiş, mahşere kalmış yoldaş...
04.02.2012
Fatih-İST.
Enver Özçağlayan
(
Medet Saki ... başlıklı yazı
enver-ozcaglayan tarafından
1.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
