Gök kapısı aralanır, sessizce iner o nida,
Varlık dedikleri bir rüya, bir anlık seda.
Biz bu aleme mülk kurmaya gelmedik,
Bir kırık gönül onarıp, sırra ermeye geldik.
Kuşlar zikre dalar İda’nın sabahında,
Her zeytin tanesinde bir elif gizli, bir vaha...
Sırtımızdaki heybe dünya yükü değil,
Ezelden verilen o sözün emaneti, tek baş ağrısı.
Sonsuz sabır çekilir tesbihlerin imamesinde,
Nurdan bir köprü kurulur, nefis ölünce.
Gördüğün beyazlık güneşten değildir,
Gönül gözü açılanın gördüğü hakikattir.
Ne ses kalır geriye, ne de bu fani gövde,
Sadece bir "Hu" kalır o karanlık perdede.
Adalet, bir aslanın pençesinde değil,
Bir karıncanın hakkını gözetenin kalbindedir.
Bırak kalsın kapı arkasında o kirli gölgeler,
Biz güzel kokulu sularla yıkadık bu yolu.
Son sözü kalem değil, aşk söyler her daim:
"Geldik, gördük, bir dua ile göçüyoruz."
Ercan Karakoyun
(
Hikmet Eşiği. başlıklı yazı
ercan-karakoyun tarafından
8.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
