Ula şavkıdı gene gün, damların üstüne düştü,
Horoz ürmeden uyandı bizim avlu.
Anam tandırın başında,
Eli unlu, yüzü bin parça ömür çizgisi...
Babam kapı önünde heykel gibi,
Cıgarayı yakıp yakıp göğe bakar;
Sanki bulutlardan borç isteyecek garibim.
Toprak "ha" deyince vermez ekmeği ustam,
Bir nazı vardır onun, bir küskünlüğü...
Alın terini dökmezsen taş kesilir,
Hee demezsen diken salar ayağına.
Bizim mallar (öküzler) bile tanır insanı;
Gönlün hoşsa boyun eğer,
Terssen bakışı zifir olur.
Hayvan dediğin merhameti bilir,
Bazı adamlardan eyi bilir hem de...
Geçen yıl kavurdu tarlayı kurak,
Bu yıl dolu indi, un ufak etti ekinleri.
Bir sene veresiye yedik, bir sene umutla...
Ama anam gene de dedi ki:
"Kesme oğul umudu, toprak anadır,
Dar günde gene bağrına basar bizi."
Akşam olunca kahvede üç beş can,
Çay ince belli bardakta, laf kalın ağızlarda.
Kimi hökömete söver, kimi kaderine...
Ben susarım ustam.
Çünkü bilirim;
En büyük lafı o nasırlı eller söyler.
Şeherdekiler sanır ki köylü cahıl;
He de geç...
Tohumu ne vakit saçacağını bilmeyen
Adamdan akıllı olur mu hiç?
Göğe bakıp yağmuru okuyan,
Yelinden rüzgârın huyunu anlayan,
Kurdun izinden geceyi tartan adam boş adam mıdır?
Ben köylüyüm ustam,
Çamur bulaşır çarığıma, güneş yapışır enseme.
Ama alnım paktır benim.
Bir dilim ekmeği bölüşürüm de
Haram lokmaya "tüh" derim.
Yaz bunu bir kenara:
Köy dediğin kuru ev değil, insanın özüdür.
Şehir nice adam yutar da doymaz;
Bizim köy, bir tas tarhana ile
Adamı adam eder...
Hasan Belek
Akçay Altınkum
(
Köy Yerinde Sabah... başlıklı yazı
Hasan Belek tarafından
21.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
