Ölüme Tebessüm... Düşünce Gözlerinden

Sana ithafen…

Bir ilham olsun istedim gözlerin,

Basiretsiz sayfama, ruhunu ithaf eden…

Kaybolmak güzeldi gözlerinin yeşilinde

Ve bir bakışınla ithaf olmak menzile

Ne isterdim bilir misin sevgili?

Bir bahar olsaydım da gözlerine

Kış'a da olsa sen baksaydın beni…

Ne zaman ki sürsem gözlerimi gözlerine

O zaman sen (Aşk) kokar bakışlarım…

Sensizliğe serenat…

Gülüşlerimin tadı yok, düştüm düşeli gamzenden

Şakaklarımda asılı kaldı zemheri bir tebessüm

Bahar; bir urgan şimdi boğazımda

Mevsimler sarhoş,

Belli ki Dar-ı efkâr

Bu sonbahar…

Geceler inadına sisli puslu

Yıldızlar netameli,

Güruh azılı bir suçlu…

Ölüme tebessüm...

(düşünce gözlerinden…)

Karanfil kokulu bir gecenin ayazında üşür oldu tenim

Elim, avucum karanlıktı sevgili

Gözlerim desem; koca bir şehrin enkazı gibi 'yıkık'

Annem okşadı başımı

Sen fışkıran gözlerimi araladığımda

Günsüz gazeteler uçuşuyordu üstümde

'sus' dedi Azrail 'sus'

'Sustum'

Ay ışığını nakşeyleyip gözlerime…

Ne kadar da soğuktu sol yanım

Bir tebessüm buyurdu gözlerin bana

Aşk, gözlerini görünce düştü sol yanıma

'yandım'