U S L A N D I N ...

GÜLİZAR ABLANIN USANDIM ŞİİRİNE İTHAFEN...

Usanmak uslanmanın b/aşıdır,
Sonra sırılsıklam ıslanmak gelir RAHMETLE,
Öncesinde dost olmak gerekir  Z/AHMET LE...!

U S (L )A N D I N ...

Akmış gözlerinden sel gibi yaşlar,
Sevgi ve saygıyla eğilmiş başlar,
İçinde biterek sonsuz savaşlar,
Dudağını büke büke us(l)andın...

Kimlere anlatsan o sol yanını,
Izdırap içeren heyecanını,
Yarinin sözleri sıkmaz canını,
Sen aşkı çeke çeke us(l)andın...

Kin,nefret kapını çalmasın diye ,
Her gece misafir kalmasın diye,
Seni günahkar kılmasın diye,
Söküğünü dike dike us(l)andın...

Garabet olana hayret silahtır,
Kahrından kadere vurmak bin ahtır,
Sözünde durana tevbe siftahtır,
Bağına gül eke eke us(l)andın...

Gülizarın ardı kum ile çakıl,
Başından gitmemiş zerrecik akıl,
Üç adım sıçrasa biriydi batıl,
Kurşun gibi seke seke us(l)andın...

Şaire sözü ne güzel söyledin,
Dostları şiire hayran eyledin,
Gülmeyi sen ağlamaya yeğledin,
Zahmeti sen gere gere us(l)andın,
Rahmeti sen dere dere ıslandın...

Feyzullah  AKGÜL