Annem Anneler

Anneciğim ne eylesem nefesim senden gelir

Acımda sen vardın yokluğunda göz matemin

Ele avuca sığmaz oldu çınlayan yaralar

Hangi düzmece zinciri arasam takıversem

Koparmasan demir parmaklıklar'dan 

Yüz metanetin oracıkta kala kalsa

Kimse dokunmasa nasihatlerin sınır harbine yenik Düşer gibi öylece kalakalırdı yada ben Değeri Kıymetinden çok uzak yaşamışım

Zihnim fikrim sen kokuyor çareler arıyor 

Doluyor sıkıntılar avuç kumsalına

Ninnilerini hayal meyal ederek hatırlar gibiyim

Çocukluğum dargın şimdiler de oysa ben

Hiç büyümemişim her geçen gün Anneme Kokusunu elbiselerime işlemişim rengi tarifsiz kokusu bendeymiş ben neleri seçmişim

Bilememişim affın büyüktür cansın 

Yaralara şifasın göz matemine doğacak sabahsın içi Eritilen gönüllere şifa sürecek yarsın sen varsın ve hep Kalbi edadasın 

Buram, buram kokan yarınlarımlasın 

İşte o yarınlar da bizi boynu bükük 

Koyma olur mu Anneme

Ve bütün Annelere sevgilerle

İbrahim KANDAMAR

 06.12 .2012