Eskiden Di Halfeti

Sabahlar olsun Akşamlar hep mutsuz kalsın neden diye sorma güzel göğsümde acılar tutkulu kalsın, güneşi yağmuru tükettim bilesin her çabanın sonunda iyilik melekleri konar rüyalarıma bizdeki ne ki? kader sarmalına değmiyorum kaderin değilim bilesin. Elbette akıp geçiyor zaman neden demeden sebep sormadan iyi ki Yokuşbaşı inmiş gidiyor diyesim var, 

istenilen kuru dal kuru yapraklar değil mi? 

çiğdem ağacı yaprakları gibi sonbaharda gizli kalsın, kim olduğunu bilmeden hayal meyal hatırlıyorum sonsuz yüzünü, bir selam merhabadan yakın aslında, iki kelimen tıpkı Mahalle kuşlarına pencere narında bakmam

killi toprak kokularını getiriyor olması gibi. 

Yeşilin olmadığı baharlar benimle konuşuyor. 

Unlu ekmek tahtalarını bilirmisin? yoğrulmuş hamurun emektar ellerde buluşması, işte 

o ellerin tezzek kokulu o ellerde buluşma ihtimali sarıp sarmalıyor bahtiyar halimi. Cuma Vaktine hazırlanan bir beden!.. toplu canlarla arşa koşup gelen emanet dualar, bir kelime bir rızık bir sevda bir parça mal biraz sağlık biraz huzur biraz husumet ve bitmek bilmeyen dünya sevgisi. 

İnsan kalma gayesi şuurunu yitirmiş dar kuyulardan su çekmeye başladı, adetini yitirmiş beyin göçleri yıllar sonra köy meydanında buluşan insanlar eskileri arayıp moral bozukluğu yaşayan aynı zamanda ne yapacağını bilmeden istemsizce konuşan yüzler görmek ne acı öylemi güzel.? Aldığım nefes kokladığım zeytin dalı buram, buram koksa baksa yüzüme. Kış öncesi derin sessizlik göçlerin önünü alınmıyor, şehir ülke değişilse de maşukuna gönül ekliyor ve dileniyor son sözler sevda kokuyor yada son sözler çakıl taşlarıyla bezeli Halfeti diyarı diyor.

İbrahim KANDAMAR 

21.11. 2025