KUCAK, KUCAK…
———————
ÖMÜR, yaşadığın değil ,yaşamadığın ZAMAN’dır..
Kimi vakit merhametsiz !.Acımasız ve yamandır !..
Bir vakitler keyfetsen de,acıları bîamandır !..
Sevdalara düşmeyegör…Halin,etvarın dumandır !..
Doğduğunda, anan-baban,tüm ailen bayram eder ;
Dolaşırsın kucak-kucak..Yıllar geçer,sevgi biter !..
Büyüdükçe dertler artar ,mutluluk geride kalır;
Başlar gurbetin yılları…Ayrılıklar kapıdadır..
Yolun açılır hasrete…Çıkış, baba ocağından !..
Çiledir gurbet yılları …Ayrı ana kucağından …
Gerilerde kalakalmış ilk delikanlılık Aşkın ..
Döndüğünde bulamazsın…O çaresiz !;,sen se şaşkın…
Aile baskısı deyip,boynu bükük , evlenmiştir…
N’olduğunu anlamadan ,kaderine katlanmıştır..
Daha, önünde kocaman bir de Vatanî Görev var..
Bekler mi çocukluk Aşk’ın.bağlandığın o güzel Yâr ?..
Mehmet Cemalettin Bayhan- İSTANBUL/ 1979