Köy Düğünü 34 Tembih

 

o ikindiden sonra

kız anası, varsa teyze hala

uzak-yakın akraba

sözü dinlenir bir-kaç kişi daha

 

önce kızın saçları kınalanır

sonra öğütler sıralanır

“-bak yavrıımm; bu bi(r) nalet halkasıdır”

“-bundan sonura, anan-boban

eşin-dostun, her şeyin gocan”

“-boyuna göre bulusun emme

            huyuna göre bulamassın”

“-gocan uzunusa topuklu key

sen uzunusan boynunu ey”

 

bundan sonura evin;

böğüne gadak evin olan, bobanın evi deği(l), gocanın evi

“biz” deye

anan gile deği(l), onnara deycen ga(y)ri”

aralı gel datlı ol, olur-olmazda anana gelme

kayfaya çıkan bobanın, gardaşıyın,

            takkasını önlerine eğdirme”

 

“-bundan sonura evin ayrı, yolun ayrı

ana-gız değil gonşu olalım gayrı”

“-sık geleninen sovanaşı dıkımlanı(r)

seyrek gelen baldan datlıdı(r)

baklafıyı dadıkdırı(r)”

 

“-boşuna dememişler

her öyün gelen bulgur aşı yer

bayramdan bayrama geleni baklava bekler,

gerşi ha! biz hiş bişi ğörmedik de!

öyle deler ne bileyin işde!”

 

“-vardığın yer körüse,

 sen de gözüyün birini gapa”

……

“-kimseyi günüleme[1],

ona buna fit verme[2]

ilaf davşıma”

….

“-daş daşı, ilaf daşıma”

.

“-gol gırılır yen içinde”

tembihlerini der kızın anası,

yakınnarı..

öğütlerini sıralar ard-arda

 

“-anan gocayın anası,

boban gocayın bobası

gocanına kakışma[3]

kirli-paslı el içine çıkarma

yüzümü gara çıkarma

söğerken “anasının gızı” dedirme

öğerken “anasının gızı”

            desinler sana”

 

“-gol gırılır, yen içinde galır

her şey dört duvar içinde galır

kocan senin ardaşın[4]

sen de onun sırdaşısın

kocayın sırrını ele verme

dışardan duyduğunu eve getirme

goduğu goduk yerde

duyduğun duyduk yerde galsın..

 

seni alakadar etmeyen bi şeyi

hele hele gonu-gonşun zarar görce (i)se

gördüysen de “görmedim”,

duyduysanda, “duymadım”

biliyosanda “bilmeyon” de

 

açık bulduysan bişiy ört üsdüne

ayıp gördüysen gapa

lafı uzadıp sündürme

meremeti[5] elden burakma

meremet etmeyen

meremet görmez unutma”

 

“-anandan evel ahıra girme

gocandan, böyüğünden evel aşa sunma

gıtlıkdan çıkmış gibi yeme

“dulgarı çocuğu ğibi” önüne çekme

kendi önünden ye

başkasının batmasına göz dikme[6]

 

sofrada geriye galma

amma Allah ne verdiyse

            yeyip sofrayı gurutma

bu öyünün sonrasıda var unutma

elden gelcek deye güvenme                                        

elden geleninen öyün olmaz

olsa da garnın doymaz”           

“-hadi ğızım başın bunar,

            ayakların göl ossun”