Tahterevalli

baharda-güzde hemen her ilkindin

meydanlarda hayatlarda çocuklar toplanır

ortada açılan çukurdaki dikmenin,

etrafı taşla sıkıştırılır,

sivri tepesindeki uzun sırık biraz kalınca

direğe oturtulmuş ortasındaki

kömürlü çukurdan

sırığın iki ucuna karınlarından

dengelenmiş çocuklar

biri aşağıdayken diğeri yukarıda

sanki birbirine yetişmek için koşarlar

oysa;biri doğudayken diğeri batıda

biri kuzeydeyken diğeri güneyde

onlar döndükçe “gıcırr, gıçcıır” ses eder

sırası gelen gıncırdağa[1] biner.

herkes kendi küçüğüne tembih eder

“eyi sarıl, sıkı tut”

tavşana kaç, tazıya tut