Dönüşü Olmayan Kredi....1.....

tamamlayacağınıza güveniyorm.Çünkü insan olarak hepimiz aynı yolun yolcusuyuz ve geridekilerin çoğunu unuturuz.Kalanlarsa yaşamımız boyunca  bizi ya mutlu eder,yahut kahreder.

                  Yaşlandıkça yanılgılarımızı,daha iyi anlar,daha derinden yorumlarız.Keşkeleri davet ederek

                   Okul tatillerinde,tarımla uğraşırdım.Kırılan bel sapının,yenisini almak üzere şehre giderken komşu-

nun çocuğu bir oğlumun olduğunu müjdeledi.Ben de kendisine bir lira bahşiş verdim ki(aylığımın onsekizde biriydi) mahallenini bütün çocukları,Şükrü'ye imrenirken ben de sana her babanın yaptığı gibi,görevimi yerine getirmeye başlamıştım.

                  Ne de olsa oğlandın,ve toplumda yeriniz başkaydı.Gelecekte güvencemiz olacağından size yapacağımız her yatırım bizim sigortamızdı.

                   Doğduğun da rahmetli deden,kolları arasına alarak,kulağına ezan okumuş,bir kaç duayı da  mırılda-narak"Karun kadar zengin olsun torunum "demiş ve adını da Harun koymuştu.Çünkü o yamalı şalvar giymekte

tabanı yırtık çarığından ayaklarına batan dikenlerden bıkmış,varsıllık kendisine yaklaşmayan amma çok arzu ettiği hayalini süsleyen bir anka kuşuydu.

                    Yine de bu haliyle,çocuklarına borçlarını ödemek için geceyi gündüze katıyordu.Anne ve babaların alın yazısı bu.Ben de babalık yükünü omzuma aldığımdan beri,harcamalarıma devam ediyorum.Hemde seve seve hiç yüksünmeden.

                    Köylü olduğumuzdan bir kaç koyunumuz ve ineğimiz bulunur.sütlü maddelerse harcama dışıdır.

Hatta meyve  vesebzeler de.Eskiden şimdiki gibi cici ambalajlı mide aldatan,kalitesi şüpheli şekerleme çeşitleri yoktu.Kandırmaca reklamlar,köylere kadar ulaşamıyordu.Yiyecekleri kendimiz ürettiğimizden,giyim eşyasıyla borcumuzu ödemeye devam ederken tanımı zor bir sevgiyle  seni seyrediyor ve gurur duyuyordum.

                    Şehre indiğim bir gün,vitrinleri gözlemlerken el örmesi kar gibi beyaz ipek türü çocuk takımını görünce,içeri girip pazarlığa başladım.Şimdiki gibi enflâsyon yoktu amma,pazarlık geçerliydi.Esnaf ta buna alışkın olduğundan malın değerini yüksek tutardı.

                     Şark şeytanlığını iyi bildiğimden Kayseri oyununa düşmek istemiyordum.Yirmi altı liralık malı

onsekiz liraya indirirken sana olan kredi borcumu ödemeye devam ediyordum.Evlât sevgisinin verdiği özel duygularla..

                      Paket koltuğumda,köyün yolundaydım.hayalen seni giydirmiş olarak seyrede seyrede o heyecan verici hislerle uzun yolları kısa etmiştim.Minnacık yüzünle çocuksu bakışlarla  teşekkür edercesine bana tatlıca  gülümsüyordun.Ağaçları sıkı sıkı saran bir sarmaşığa benziyordu bu sevgi...

                      Anamın bu pahalı takımın gereksizliğin vurgulamasına karşın,banyosunu yaptırıp takımı özenle

giydirmiştik.Duyduğumuz kıvanç belki dünyanın en doyulmaz zevkiydi.

                      Küçüktün kemiklerin tazeydi,bedenine hakim olamıyordun. Banyo ve giyim sırasında ki hareket-

ler seni epey yormuş olmalı ki,gözlerini kapayıp,uykuya dalıverdin.annenin ve benim duduğumuz heyecandan haberin bile yoktu.O kadar güzeldin ki:yeryüzüne inmiş bir melek gibiydin.Bu mucizenin benim olup olmadığının düşüncesi altında kıvanç krizleri geçiriyordum.annenle paylaştığım bu mutluluk yuvamızın sevgi ve sürekliliğini sağlıyordu.

                       Sonra mı?Günden güne büyümeye başladın,bir önceki giysilerin dar geliyor bedenine.Hele o

minik ayakların var ya,terlikleri bırakıp da,papuca doğru yol alınca ayakkabı yapımcılarının neden fakir olmadıklarını anlamaya başladım...Kısa zamanda yıpranıp yırtılıyor yahut küçülüyor,kullanılmaz hale geliyor.

.................................................................Arkası yarın ..........................................................................................

.