Bir âşığın ,bahçesinde boy göster,Orada da bülbül, ötsün, güzel gül.
Onunda bir kalbi vardır,sevim der
Aracı ol dostluk kurdur,güzel gül.
Çok rengin var, gözümüze hoş gelen.
Ancak â ş ı k l a r d ı r,renkleri gören,
Zor bulunur,m u r a d ı n a çok eren
Sen onlara y a r d ı m c ı ol, taze gül.
Sevenlerse k o k u l a r ı,benzetir,
H a y a l i de o l s a ömrü tüketir.
Kavuşmazsa hayat olur,hep zehir
Sen akıl ver i k i s i n e, elçi gül.
Cennet m e y v e s i n i n, elmadır adı,
Çiçek' siz meyvelerde, bulunmaz tadı.
H u z u r l a y a ş a m a k âşık muradı
B u n l a r ı belgele,o n l a r a ey gül!
..............Arşiv......0550.........08/06/2001..........
(
G Ü L başlıklı yazı
Özçiçek tarafından
25.12.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
