Münzevi Cumartesime Asılı Kalsın Tebessümüm

 

 

 

… MÜNZEVİ CUMARTESİME ASILI KALSIN TEBESSÜMÜM…

 

Yüreğim sustu

Yer,gök betornarme sitem

Çarpık,gerçeklerden uzak eleştiriler

Yüzsüz sokak artıkları

Kılkuyruklar

Sahte,çıkarcı tebessümler

Tebessümlerle gezinen ,eğlenen tipler…

 

Ne kadar !

Daha ne kadar dayanır bu yürek !

İçim terminal kalabalığı

Sesimden sayıklamalarım vücut buluyor

Vapurlarda martı leşleri

Filmlerde hep aldatanlar revaçta

Gerçek hayat filimlerden berbat

 

Bütün bunlar ipe,sapa gelir şeyler değil !

 

Yapış yapış kalabalıklar

Vıcık vıcık ilişkiler

Pisuar gülüşler

Gidişler bile bayat

 

Bu pisiğin içindeki sen

Görmüyor musun ?

Aşk bir adım ötede duruyorken

Niye dönüyorsun sırtını bahar mimozlarına ?

Eylüllere yüzünü dönmek niye !

Çok mu revaçta “ağustos kahvecisi” hâlâ ?

Dilediğince konuşup,

Dilediğince resim çektirmelere doy/a/madın mı daha ?

 Sıkıştım

 Arada kaldım

Ne yapacağımı bilmiyorum

Yaptıkların duvarlar gibi üstüme üstüme geliyor

Vallahi öyle bir kördüğüm oldum ki,

Asılı kaldım,duruyorum öylece

Ne gidiyorum

Ne kalıyorum

Sıkıştım

Kafesteyim sanki

 

Bu nasıl bir dünya ?

Bir tane düzgün insan evladına rastlamayacak mıyım ?

Kimseye güvenemeyecek miyim?

Sırtımı güvenle yaslayamayacak mıyım?

En çokta sana?

 

Ben dümdüzüm

Olabildiğimce doğru yapıyorum

Sende bırak !

Geçmiş geçmişte kalsın

Bitirelim,arkada kalsın

Biz önümüze bakalım

Yada bu günlerdeki gibi kal:uzak…hep uzak…

 

Ey vefâsız !

Şimdi tenimde yağmur özlemi

Bu ıssız,

Bu arsız geceye ekle beni !

Günahlarıma biraz mavi sür !

Alaca karanlıkları al üzerimden !

Ama,

Münzevi cumartesime asılı kalsın tebessümüm

 

Şimdi geceme, “kırık hava” damgasını vuruyor

Hani nerde gemiler ?

O baharları getiren gemiler…

Yalancı da olsa,

Bahara hasret yüreğim

Ama,

Kalbi kırık cebimde “sonbahar”

Ne yazık !

 

Yüreğim sustu

Artık gitmeliyim

Yalnızlığımı ıslatmalıyım yağmur altında

Ve pencere kenarına asmalıyım düşlerimi

Ve senden gidişlerimi sana dönüşlere tevil etmemeliyim

 

Hadi dostlar,

Günahlarıma siz biraz mavi sürün !

Alaca karanlıkları siz alın üzerimden !

Ve münzevi cumartesime asılı kalsın tebessümüm

 

Kanatlanıyor ruhum arş’a

 

 tevil       :çevirme

münzevi : inzivaya çekilen, gündelik telaşlardan elini eteğini çeken,  

                yalnızlığı tercih eden

 

….gece yalnızlıklarım…05 kasım 2016..00:21