Müsaadenle Arkadaşım

Masmavi bir göl kenarında,sâkin,dingin bir ortamda

Düşler içerisinde

Yatırdım cümlelerimi kâğıda

Hüzünlerimi ise,suya…

Ruhuma kilitledim bilgeliğimi

Seni düşündüm

Adını fısıldadım usulca gökyüzüne

Aşk kıvrandı

Telâffuz takıldı

Semâ en koyu tonlarına büründü

Kilitlendi çene

Kıyılara indi lâcivert

İçi boşaltıldı yardım çağrılarımın

Biraz yalnızlık

Biraz kuş sesleri

Çokça susku…

…

Ey sevgili,sen bende

Oniki mevsim boyu pejmürde bir tebessümün

Dudak arasıydın

Telâşa kapılan âciz bir korkunun hıçkırığıydın

Eylül yüzlü bir sonbaharın kötü artığıydın

Gene de gitmeseydin keşke !

Yokluğunda

İçimin kemikleri kırık,

Terk edilmiş bir şarkının sis perdesi gibiyim

Gecelerime iniyor anılar dalga dalga

Ne kadar yaşanmışlık varsa horona duruyor

Şakaklarım üşüyor

Yalnızlığıma aşk sürüyorum

…

Sarıl bana sevdiğim

Sarıl !

Ayrılığa ne gerek !

…

Ana nâfile !

Hüzün yatıya gelecekmiş

Özür dilerim,yapmam gerekenler var

Müsaadenle arkadaşım ?!!

Daha hazırlıklar yapmalıyım:

İçimin koridorlarında kalan birkaç sevgi kırıntısı,

Askıya asılacak bir iki tebessümüm,

Özlemlerim ve hasretim kirlenmişti,

Onların yıkanması gerek

Ve son olarak,kendimi boy aynasında asmalıyım

İzninle !

…

Yere düşmüş,kenarı yakılmış,yıkılmış,kirlenmiş

Üzerine basılmış bir şiirin feryadındayım,yerde…

…Süleyman Altunbaş…