Çiçeklensin Bekleyişim

Arkasını dönen umutların

Giderken paçasına yapıştım

Sürüdü beni patika yıllarda

Bir şeyler hep eksikti

Haftalarca tuz biber

Aylarca gülüşmeler

Tadı yoktu sürünen kıraç sevdanın

Tadı yoktu sevgisi azalmış hayatın

Yüzme bilmeyen kırık kanatlar

Köprünün altından

Koşan umutlar üstünden geçti

Ne koştu nede yüzebildi elimi uzatışım

Elimde kaldı bir tutam umudun ayakkabı bağı

Boğuldu gözlerine bakışım

Nefes alamadı kalışın

O zaman duydum

Otuz dokuz numara ayakkabının topuk sesini

O zaman gördüm

Umudun bir eline cıncık şeker verip

Öbür elinden tutup bulutlara gidişinin tozunu

Hadi gökyüzü kov gitsin umutları

Aksın kıraç toprağa damla damla

Doysun geleceğine ki

Burun versin çiçeklensin bekleyişim