Ölüm Sessizliği

ÖLÜM SESSİZLİĞİ

Varın öldüğümü siz yâre söyleyiverin

Gelmese bile bir gün olsun yasımı tutsun

Duymamış ise birkaç kere söyleyiverin

Gelsin de istiyorsa beni sonra unutsun

Eminim üzülecek zamansız gidişime

Bel ki de kızacaktır böyle terk edişime

Sözümde duramadım diye gönül eşime

Sitemler ede ede yüreğini avutsun

Kızıp gözün üstüne indirirken kaşını

Gediğine koymayı sever sözün taşını

Mutlak unutmamıştır kendi terk edişini

İster bağrına bassın ister elle bir tutsun

Hasreti sebep sayıp öyle koymuşlar tanı

Ölümün sessizliği kaplamış dört bir yanı

Affetsin sessiz sessiz musallada yatanı

Hakkını helal etsin kırgınlığını yutsun

Bülbül suskun kalmışsa gülünden sessizliği

Coşari’nin gördüğü zulümden sessizliği

Ayrılıktan değil de ölümden sessizliği

Bağrına taş bassın da acısını uyutsun.

12.08.2023/Samsun

İbrahim COŞAR