
CENAZE
MERASİMİ
Birden
çekip gitti böyle aniden
Neden
gittiğini bile bilmeden
Uzanmış,
uykuda uyuyor gibi
Ruhsuz ve morarmış garip bir beden
İsyan değil dilden dökülen her laf
Dil dönmeyincedir acıdaki gaf
Ağıtlar yakarken yüreği yanan
Üstünde bembeyaz ketenden çarşaf
Gassal onu yıkadıkça aklaşır
İmam dua eder canlar bekleşir
En son vazifedir yolculuğunda
Helalleşmek için herkes yaklaşır
Yaşanan yer şato ya da
viranlık
Yaşanılan ömür ölüm
bir anlık
Bütün haklar helal
edilmiş ise
Yoktur elbet
hilkatinde karanlık
Her şey boşmuş baharında yazında
Acı çöreklenmiş oğlu kızında
Hüzünlü bir sessizliğin içinde
Tabutu taşınır dostun omzunda
Sükût ile kabristana gelinir
İtinayla mezarına konulur
Mezar kapatılır dua edilir
Ölen artık anılarla anılır
24.04.2026/Samsun
İbrahim COŞAR
Sitedeki
Önceki YazısıYazarın
Önceki Yazısı